Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Φθινοπωρινή ισημερία 23/9/2011 (Μέρος 3ο και τελευταίο)

Επόμενη μυητική δοκιμασία, η μέγιστη και πιο σκληρή. Να κοιτάξει κατάματα το ίδιο του το σκοτάδι, το θάνατο, το φόβο της ανυπαρξίας, και την ανάγκη εξουσίας που γεννά (Πλούτωνας στο τετράγωνο).
Τι πλάνη όμως για έναν Ήλιο, να φοβάται το σκοτάδι, αφού μέσα από αυτό αναδεικνύεται η λάμψη του.
Ίσως γι αυτό έχει ανάγκη να το γνωρίσει, για ν’ αναγνωρίσει τον ίδιο του τον εαυτό, και ν΄αναγγεννηθεί νικητής μέσα στο δικό του φως, αυτό της Αγάπης. Αυτό έχουμε να μοιραστούμε με τους άλλους στον Ζυγό, κι αυτό να μοιραστούν μαζί μας, αρκεί ν’αποφασίσουμε να κοιτάξουμε πρώτα το σκοτάδι.
Στο μεταξύ, 150άρες και Jod, μας καλούν ν’ αφεθούμε αναγκαστικά κι όπου μας πάει ο άνεμος, ακόμα κι αν το πέρασμα είναι τραυματικό, θα λειτουργήσει εντέλει το «δάχτυλο του Θεού».
Ο Δίας στον Ταύρο τρίγωνο Πλούτωνα στον Αιγόκερω, ευνοούν ανάπτυξη και γονιμότητα μέσα από την μετάλλαξη, που τροφοδοτεί υγιέστερες δομές συντήρησης της ζωής. Ως ανάδρομος, ο Δίας μας καλεί ν’ ανακαλύψουμε τις πρώτες ύλες, εσωτερικά, ώστε ν’ αναστηθούν μέσα μας ξεχασμένες βασικές, αδιαπραγμάτευτες αξίες μας, που θα τροφοδοτήσουν τις νέες υποστηρικτικές δομές της, αλλά και την εξέλιξη της επαφής μας με το Θείο, μέσα από την υλική μας υπόσταση. Ίσως επιτέλους, απενεχοποιήσουμε την ύλη από το κληροδότημα της αμαρτίας, που μας πότισαν οι θρησκείες, ως άλλη μορφή εξουσίας κι ελέγχου και να ξαναθυμηθούμε, ότι η ύλη, είναι το φυσικό μέσο εκδήλωσης του Θείου, αν αυτό θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει.
Αφροδίτη και Κρόνος με τη σειρά τους, δίνουν την δυνατότητα διαμόρφωσης μιας δικαιότερης κοινωνίας, με συνέπεια κι ευθύνη, διακριτούς ρόλους και προστατευτικά όρια της ισοτιμίας και της αξιοκρατίας.
Ο καρμικός άξονας με Βόρειο Δεσμό στον Τοξότη και Νότιο στον Δίδυμο, μας επισημαίνει, πως έχουμε στην διάθεσή μας, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που μεταδίδονται από πάσα και προς πάσα κατεύθυνση, έχουν ακουστεί φωνές που έχουν εκφράσει όλες οι απόψεις αναλύοντας όλα τα δεδομένα και τώρα καλείται ο καθένας από μας, ν΄αφήσει τα λόγια και ν΄ακούσει την φωνή της δικής του συνείδησης, που θα συνθέσει το δικό του ηθικό δίδαγμα για να το εφαρμόσει στην ρεαλιστική του πραγματικότητα, αν θέλει να σέβεται τον εαυτό του και να εισπράττει τον σεβασμό των άλλων, στηρίζοντας και την θέσπιση νόμων που θα εφαρμόζονται για όλη την ανθρώπινη κοινωνία.
Άφησα τέλος τον Ερμή, μιας και αυτόν έχει στην διάθεσή του το συνειδητό Εγώ να επεξεργαστεί πληροφορίες, να κρίνει και να επικοινωνήσει. Από την θέση του στην Παρθένο, καταλαβαίνουμε το άγχος, αλλά και την ικανότητα της διάνοιας να εξετάσει σχολαστικά όλα τα δεδομένα, πριν κρίνει τι είναι πρακτικά αναγκαίο κι εφαρμόσιμο, ώστε να υπηρετήσει αντιπροσωπευτικά το Εγώ. Όμως με την ποσειδώνια 150άρα, πρέπει ν΄αφήσουμε ένα ανοιχτό παραθυράκι στο μυαλό μας για όσα οι φυσιολογικοί περιορισμοί της λογικής σκέψης, δεν μπορεί ούτε ν΄ αναγνωρίσει και να κρίνει, ούτε καν ν’ αντιληφθεί και θα πρέπει αναγκαστικά ν΄αποδεχθεί την ίδια της την αυτοαμφισβήτηση, παρατηρώντας, τα όσα δεν δύναται να ερμηνεύσει.   
Όταν φοβόμαστε τ’ αστρολογικά σημάδια, φοβόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό, ότι δεν θ΄ανταπεξέλθουμε στο να εξελιχθούμε μέσα από την συμπαντική μυητική διαδικασία.
Κι όταν φοβόμαστε τον εαυτό μας, σημαίνει απλά, ότι δεν τον ξέρουμε, αλλά και φοβόμαστε να τον ανακαλύψουμε. Αναμενόμενο, όταν έχουμε υποστεί πλύση εγκεφάλου από παντού μεγαλώνοντας, ότι διαρκώς πρέπει να γινόμαστε καλύτεροι, εξυπνότεροι, ομορφότεροι, πλουσιότεροι, πνευματικότεροι, ισχυρότεροι, …απ’ ότι είμαστε, για να επιβιώσουμε κι όχι απλά να γνωρίσουμε και να εκφράσουμε αυτό που από φύση είμαστε. Έτσι, κατά βάθος πάντα θα νοιώθουμε ανεπαρκείς και θα φοβόμαστε τον εαυτό που δεν γνωρίζουμε και ίσως δεν γνωρίσουμε ποτέ. 
Η εξελικτική πορεία, μπορεί να φέρει μόνο την αναγεννημένη, αφυπνισμένη, αυτοσυνείδηση, απαλλαγμένη από αρχέγονους φόβους, που χρησίμευσαν στο παρελθόν
Επιβίωση ίσον μετάλλαξη και όχι φόβος. Μόνο ότι μεταλλάσσεται καταφέρνει να επιβιώσει εξελικτικά κι αυτό που χρειάζεται την πλουτώνια μετάλλαξη, είναι η ίδια μας η συνείδηση. Τη συνείδηση αυτή που έχουμε διαμορφώσει μέσα απ τον πλούτο των πολιτισμικών μας επιτευγμάτων και των σαθρών πλέον υποστηρικτικών τους δομών.
Η ζωή πάντα βρίσκει τον δρόμο της, κι αν σταθούμε ν’ αφουγκραστούμε τα καλέσματα και τα μηνύματά της, μπορούμε να συντονιστούμε στους φυσικούς της ρυθμούς και ν΄αφεθούμε σ’ αυτούς μ’ εμπιστοσύνη, ζώντας με αγάπη μέσα στο θαύμα της, αντί στο φόβο.
Όποιος μηχανισμός δεν συντηρεί τη ζωή, καταδικάζεται σε αυτοκαταστροφή. Αυτό το έργο παρακολουθούμε τώρα, όπου όλο το σαθρό σύστημα του παρελθόντος καταρρέει, με μουσική υπόκρουση τις σκοτεινές δυνάμεις στο κύκνειο άσμα τους.
Ξημερώνει μια νέα εποχή, απλά να θυμόμαστε ότι πριν την αυγή πάντα προηγείται το πιο πηκτό σκοτάδι!


Φθινοπωρινή ισημερία 23/9/2011 (Μέρος 2ο)

Κάθε στάδιο εξέλιξης, είναι ένα κρίσιμο σκαλοπάτι στην διαδικασία της και θ’ ανησυχούσα πραγματικά, αν το κοσμικό μας σκηνικό, λειτουργούσε ήδη ιδανικά, διαμορφωμένο ειρηνικά και φιλόξενα, όπου όλοι ζούμε απελευθερωμένοι  από μίση, πάθη και φόβους, απολαμβάνοντας δημιουργικά και αρμονικά τη ζωή μας, μέσα σ’ ένα κλίμα αλληλεγγύης, σεβασμού κι αλληλοκατανόησης, μιας ονειροβγαλμένης ανθρώπινης κοινωνίας σ’ έναν υγιή πλανήτη.
Κάτι βέβαια, που μακράν απέχει από την καθημερινή μας πραγματικότητα!
Όσο κι αν έχει προοδεύσει ο πολιτισμός μας, η ανθρώπινη φύση, είναι ακόμα παγιδευμένη από το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης και την στρατηγική που το μεγάλο ψάρι, τρώει το μικρό. Πού ο χώρος ή ο χρόνος γι’ απόλαυση, δημιουργικότητα και αρμονία με τον εαυτό μας, τους άλλους και το περιβάλλον.
Παρ’ όλο που όλοι αυτό λαχταράμε, ξεχνάμε ότι η ζωή είναι πολύτιμο δώρο, μαθαίνουμε ότι είναι μια κατάρα, που έχει πέσει πάνω μας και πρέπει να την παλέψουμε, με νύχια και με δόντια, για να μην αφανιστούμε…
Μαθαίνουμε επίσης, ότι είμαστε αδύναμοι και θα πρέπει να συμβιβαστούμε και να συνταχθούμε με κάποιους που έχουν την ισχύ να μας προστατέψουν και γιατί όχι και να μας εξουσιάσουν, αν μας πείσουν ότι αυτό θα σημαίνει το στοιχειώδες, την επιβίωσή μας.
Ακόμα και οι ισχυροί, αν δεν ένοιωθαν μέσα τους αδύναμοι φουκαράδες, δεν θα είχαν επιδιώξει ν’ αποκτήσουν θέσεις ισχύος ώστε να προστατεύονται μέσα από την εξουσία τους, ελέγχοντας τους άλλους…
 Όσο περισσότερος ο φόβος, τόσο μεγαλώνει και το πάθος για εξουσία κι έλεγχο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στον κανόνα δεν υπάρχουν πάντα και οι φωτεινές εξαιρέσεις…
Και ναι, ο φόβος, προσέφερε μια άριστη στρατηγική, που βοήθησε το είδος μας να επιβιώσει, να εξελιχθεί και να κυριαρχήσει, χωρίς να χρειάζεται ν’ απαριθμώ και τα επιτεύγματά του…
Μήπως όμως, φτάσαμε στο κρίσιμο εκείνο στάδιο της εξελικτικής μας πορείας, όπου ο φόβος πλέον δεν εξασφαλίζει την επιβίωσή μας, μιας και προ πολλού, παίρνουμε ένα τελείως διαφορετικό μήνυμα, από πάσα κατεύθυνση…
Αυτός ο φόβος που μας προστάτεψε, λειτουργεί πλέον σαν μηχανισμός αυτοκαταστροφής. Κι όσο πιο πολύ μας κατευθύνει, τόσο πιο ορατά τα αδιέξοδα…
Τα αστρολογικά σημεία των καιρών, υποδηλώνουν ανατροπή και μετάλλαξη. Τι γνωρίζαμε για τον κόσμο μας, πού στηρίζαμε την ζωή μας κι αυτό θα γίνει παρελθόν?
 Το συνειδητό Εγώ, αποδυναμωμένο (Ήλιος σε πτώση), και τραυματισμένο (150ο με Χείρωνα), αναζητά συντροφικότητα και αρμονία (στον Ζυγό), οπλισμένο με το θάρρος του αρχέγονου ένστικτου της επιβίωσης (εξάγωνο Άρη) και τις παλιές συνήθειες που το δόξασαν (κι εξάγωνο Σελήνη στον Λέοντα), έρχεται αντιμέτωπο, με νέες ανατρεπτικές πρωτόγνωρες εξελίξεις, ώστε ν’ αφυπνιστεί η συνείδησή του (αντίθεση με Ουρανό). Όσο πιο βαθύς, ο συνειδησιακός ύπνος, τόσο πιο βίαια κι εκρηκτικά, μπορεί να έρχεται το ξύπνημα.
Αυτό που του αντιτάσσεται, δεν είναι ενάντια στην επιβίωση και τους ρυθμούς του (Ουρανός σε τρίγωνο με Άρη/Σελήνη στον Λέοντα), απλά είναι το ασυνήθιστο και διαφορετικό…μπορεί οι ίδιες αντιφατικές του ανάγκες που το διχάζουν και χρειάζονται αναγνώριση κι εξισορρόπηση,  μπορεί και η ίδια η δική του διαφορετικότητα, που τον διαχωρίζει σαν ατομικότητα από την ομοιογένεια, των πολλών, όπου συνεχίζει να συμβιβάζεται διπλωματικά, φοβούμενος την δυσμένεια και την απειλητική για την επιβίωση περιθωριοποίησή του.
Αναγκαία η συντροφικότητα, και η κοινωνικότητα, αλλά σπανίως αποδέχεται και τιμά την γνησιότητα της διαφορετικότητας, την οποία μαθαίνουμε καθώς μεγαλώνουμε να τιθασεύουμε. Παραμένει όμως καταπιεσμένη κάτω από το πρόσχημα της ευγένειας και του πολιτισμού, μέχρι που πέφτει στη λήθη της μηχανικής συνήθειας που υιοθετούμε. Η ίδια μας η φύση εντέλει επαναστατεί με τον υποβιβασμό της μοναδικότητάς της, αφού φοβισμένοι για την εξαρτημένη, ατελή, ανεπαρκή, φθαρτή ανθρώπινη υλική μας υπόσταση, ξεχνάμε πως Μοναδικότητα, ίσον Τελειότητα!
Αντί να θυσιάζεται η μοναδικότητα στο όνομα της κοινωνικότητας ίσον αγέλης, ίσως αρχίσει ν΄αναπτύσσεται, ένα νέο μοντέλο κοινωνικότητας, όπου είναι δεδομένη η διαφορετικότητα /τελειότητά μας και απλά να την ανακαλύπτουμε επιτρέποντάς της να ξεδιπλωθεί, χωρίς να παλεύουμε να μιμηθούμε εξωτερικά πρότυπα, που τάχα είναι καλύτερα από μας.
Κι επειδή οι συμπαντικές εξελίξεις επιταχύνονται όλο και πιο ραγδαία, στις μέρες μας, το συνειδητό Εγώ, πριν καλά-καλά συνέλθει από το αιφνιδιαστικό ουράνιο σοκ και πριν αρχίσει ν΄αμφισβητεί ή να κλαίγεται για τον χαμένο χρόνο, πριν καν του δοθεί η ευκαιρία να βρει μια νέα ισορροπία μεταξύ του Εγώ και του Εμείς, περνάει στην επόμενη μυητική δοκιμασία...

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

Φθινοπωρινή Ισημερία 23/9/2011 (Μέρος 1ο)

Άλλο ένα καλοκαίρι, σήμερα, περνάει κι επισήμως στο παρελθόν. Λίγες μόλις μέρες πριν από την νέα Σελήνη στον Ζυγό, που θα μας εισάγει σ΄ένα νέο κύκλο ανάπτυξης, βρισκόμαστε στην φθινοπωρινή ισημερία.
Σημείο σταθμός, όπου μπαίνει σε μια νέα κρίσιμη, εξελικτική φάση, ότι έχει ξεκινήσει από την εαρινή ισημερία στις 21 του περασμένου Μάρτη.
Οι αρχαίοι πρόγονοί μας, κάθε 4 χρόνια, τελούσαν και τα Ελευσίνια μυστήρια σ’ αυτές τις χρονικές στιγμές, αφιερωμένα στην Δήμητρα και την απαχθείσα από τον Πλούτωνα κόρη της, Περσεφόνη. Κατά την εαρινή ισημερία ξεκινούσαν τα κατώτερα Μυστήρια, τα προκαταρτικά της Μύησης, αφιερωμένα στην Περσεφόνη που συμβόλιζε την ψυχή της γης και κατά την φθινοπωρινή ισημερία, τα ανώτερα Μυστήρια, αφιερωμένα στην Δήμητρα, που αναζητούσε την κόρη της, την περίοδο που αντιστοιχούσε με την παραμονή της στον κάτω κόσμο, κρατώντας δύο δαυλούς, την διαίσθηση και την αιτία.
Ο κάτω κόσμος βέβαια που υποδηλώνει τον θάνατο, δεν εννοείτο ως ο φυσικός θάνατος, αλλά ο «ύπνος» που πέφτει η ψυχή, σαν θάνατος, όταν ενσαρκώνεται στη γήινη υπόσταση, παγιδευμένη μέσα στο υλικό σώμα, προκειμένου να εξελιχθεί.
Σε τι λοιπόν, θα δώσουμε εμείς «υλικό σώμα» από δω και πέρα? Τι μας έχει γεννηθεί, που θα εκδηλωθεί το επόμενο διάστημα και θα εξελιχθεί εξωτερικά στη ζωή μας στην διάρκεια του υπόλοιπου χρόνου? Σε ποιά φάση βρισκόμαστε, στην συμπαντική μυητική μας διαδικασία?
Ας πάρουμε κάποιες σεναριακές ιδέες για τα κοσμικά δρώμενα, μέσα απ’ όσα συμβολίζει ο αστρολογικός χάρτης της φθινοπωρινής ισημερίας για την Αθήνα.




Με την πρώτη ματιά, καταλαβαίνουμε, όχι μόνο πόσο αναγκαίο θα είναι να βρούμε ισορροπίες, αλλά και πόσο ευαίσθητες θα είναι στην διατήρησή τους, γιατί ο χάρτης σημειοδοτεί, ανατροπές και ριζικές μεταμορφώσεις,
Ο Ήλιος στο κατώφλι του Ζυγού με λευκή σημαία, παραδομένος στη μοίρα του, να διασχίσει τον χώρο που καταλύει την εξουσία του, ψάχνει για συμμάχους, αλλά τον περιμένουν σκληρές δοκιμασίες.
Σύμμαχοί του ο Άρης και η Σελήνη, μέσα από το δικό του βασίλειο τον Λέοντα τον ενισχύουν με όψη εξαγώνου. Άραγε η υποστήριξη από τη σύμπραξη του φωτισμένου πολεμιστή και του λαού με τις ηρωικές μνήμες μιας ένδοξης καταγωγής, θα είναι αρκετή ώστε να θριαμβεύσει στην ειρηνευτική του προσπάθεια?
Σε πρώτη μάχη, σφοδρός αντίπαλος, ο Τιτανογεννήτορας Ουρανός, τον προκαλεί σε άγρια αναμέτρηση, με όψη αντίθεσης. Αντιεξουσιαστής κι επαναστάτης μέσα από τον Κριό, χώρο πρωτόγονο κι ασυγκράτητα πολεμικό.
Μπορούμε να σκεφτούμε σ’ αυτό το ρόλο, φίλους ή συντρόφους που μας αντιτίθενται και μας αδειάζουν αιφνιδιαστικά, έως συναπάντημα με ομάδα οργισμένων αναρχικών, ή και μια «ουρανοκατέβατη» υπερσύγχρονη μηχανή πολέμου.
Σαν να μην έφτανε αυτό, στην απειλητική παρέα του Ουρανού, προστίθεται σε σχηματισμό Ταυ τετραγώνου κι ο σφοδρότερος των αντιπάλων, ικανός να καταφέρει τα πιο επώδυνα χτυπήματα, αυτά της μοίρας, τ’ αναπόφευκτα, που σε πεθαίνουν, πριν καλά-καλά σε βρουν, μόνο και με την σκέψη τους.
Ο ανελέητος κι απόλυτα εξουσιαστικός Πλούτωνας, κυβερνήτης και του ωροσκόπου του χάρτη, που ίδιο, δεν αφήνει τίποτα, αν το αγγίξει με το μοιραίο χέρι του. Πόσο μάλλον μέσα από τον Αιγόκερω, χώρο που αφορά, κάθε μορφή εξουσίας στην δομή και την μορφή της κοινωνίας, αλλά και της ίδιας της ύλης.
Πατρικές ή άλλες σκοτεινές, εξουσιαστικές αρχές, από θέσεις κορυφής, του μπλοκάρουν τρομοκρατικά την πορεία, ώστε να υποκύψει στον εκβιασμό μιας άνευ όρων παράδοσης και υποταγής στο αβυσσαλέο ισχυρό τους σύστημα, ή την εξόντωση.
Σ’ αυτό το ρόλο, δεν χρειάζεται πολύ φαντασία να σκεφτούμε κάποιο άλλο πρακτικό παράδειγμα, πέραν αυτού που ζούμε με την ελληνική (και όχι μόνο), οικονομική κρίση και τις μεγάλες σκοτεινές δυνάμεις που απειλούν να μας καταβροχθίσουν.
Στις μυητικές δοκιμασίες του Ήλιου, και μάλιστα πριν καν τον βρει καμιά από τις μάχες που έχει να δώσει, προηγείται άλλη μια. Η καρμική, εκτός ελέγχου όψη, αναγκαστικής προσαρμογής, αυτή των150ο με τον Χείρωνα, που αναγάγει την συμμαχία του εξαγώνου με Άρη/Σελήνη, σε σχηματισμό Jod. Έχοντας και τον Χείρωνα να του προσθέτει τον αθεράπευτο βαθύ τραυματισμό του, η μάχη του μοιάζει με στημένο παιχνίδι.
Κι οι 150άρες, καλά κρατούν και αν και δευτερεύουσας σημασίας, παίζουν κι αυτές το ρόλο τους, στα μοιραία σημεία των καιρών…
Ο Πλούτωνας την ρίχνει στην σύνοδο Άρη/Σελήνη, κι ο Δίας στην Αφροδίτη αλλά με όψη αποχωρίζουσα., ενώ ενθαρρύνει μέσω του τετραγώνου του τον Άρη/Σελήνη, να υπερεκτιμήσουν τις δυνάμεις τους. Η  Αφροδίτη, έχοντας κι αυτή περάσει από πριν, τα δεινά που περιμένουν τον Ήλιο, κατευθύνεται σε συνάντηση με τον Κρόνο.
Σημαντική η παρουσία και η σημασία της, ως χορηγός του μυητικού χώρου, αλλά και  ουσιαστικά κυρίαρχη λόγω ζωδίου. Μπορεί να τσαλακώθηκε από τα προηγούμενα συναπαντήματα, δεν χάνει όμως τα κυριαρχικά της δικαιώματα και μάλλον τα ισχυροποιεί και τα επιβάλλει κιόλας, εφ΄όσον και η επαφή της με τον Κρόνο, αυτό επισφραγίζει.
Ο Ερμής, κυβερνά το μεσουράνημα, μέσα από την πολύ ακμαία θέση γι αυτόν στην Παρθένο, καταλήγει όμως και αυτός να πέσει στην μοιραία 150άρα του Ποσειδώνα.
Δεν θα επεκταθώ σε άλλες δευτερεύουσες όψεις και θα κλείσω με τις πιο ενθαρρυντικές, το τρίγωνο Δία με Πλούτωνα, τα τρίγωνα Άρη/Σελήνη με Ουρανό και τον Κρόνο σε ιδιομοιρίας τρίγωνο με Νότιο Δεσμό κι εξάγωνο Βόρειο.
Αρκετά πλούσιο το πλανητικό σκηνικό, επιτρέπει πλήθος πιθανών ερμηνευτικών σεναρίων, ανάλογα τη φαντασία και το προσωπικό φίλτρο του παρατηρητή…

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Άρης στον Λέοντα

Από σήμερα, ο Άρης ξαναβρίσκει το έδαφος να εκφράσει το φλογερό του ταπεραμέντο, ξεκινώντας την πορεία του στο  Λέοντα, όπου και θα παραμείνει, μέχρι και τις 10 του Νοέμβρη.
Αφήνει πίσω γκρίνιες, παράπονα, εξαρτήσεις κι ανασφάλειες, αφού γι άλλη μια φορά, δεν καταφέρνει να εγκλιματιστεί στα γούτσου-γούτσου του Καρκίνου για να πετύχει αυτό που θέλει και είναι να ξεχωρίσει.
Αποφασισμένος πως δεν του πάει να νταχτηρίζει, ούτε και να τον νταχτηρίζουν, σηκώνει το κεφάλι ψηλά κι ετοιμάζεται για επίδειξη θάρρους και μεγαλείου, που δοξάζει κάθε πολεμιστή του φωτός.
Η ζωή τον καλεί να διεκδικήσει όλες της τις απολαύσεις κι αυτός ανταποκρίνεται με αυτοπεποίθηση, δημιουργικότητα και παιχνιδιάρικη διάθεση.
Απ΄την άλλη, δεν το ‘χει και σε τίποτα να ξιπαστεί, και να την ψωνίσει με την πάρτυ του, προσπαθώντας να επιβάλει αλαζονικά τη θέλησή του και την υπεροχή του.

ΚΡΙΟΣ: Αρκετά σαρακιαστήκατε με οικογενειακά και ανασφάλειες, τώρα ποιος σας πιάνει. Η δράση σας φέρνει πιο κοντά σε ότι αγαπάτε.

ΤΑΥΡΟΣ: Οικογενειακά κι εκκρεμότητες του παρελθόντος, σας πυροδοτούν να δράσετε, χωρίς ν’ αποδράσετε από εντάσεις.

ΔΙΔΥΜΟΙ: Επιτέλους σταματάει η διαρροή από το πορτοφόλι σας κι ορμάτε ακάθεκτοι, σε νέες επικοινωνιακές, ή φυσικές γυροβολιές.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: Πηγές εσόδων και εξόδων, υλικών και συναισθηματικών, θα καθορίζονται από τη δράση και την πρωτοβουλία σας.

ΛΕΩΝ: Πρωταγωνιστές πρωτοβουλίας και δράσης. Θα προκαλείτε τους άλλους, να σας ακολουθήσουν, ή ν΄αναμετρηθούν μαζί σας.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ: Όλο και κάτι θα σας φταίει που θα σας διαφεύγει και θα τρώγεστε, χωρίς όμως διάθεση αντιπαράθεσης. Ανάγκη ήσυχης, απομονωμένης δράσης.

 ΖΥΓΟΣ: Νέοι στόχοι στον ορίζοντα, σας καλούν σε ομαδική δράση. Πρωτοβουλίες γι ανάπτυξη υποστηρικτικού δικτύου για τα ενδιαφέροντά σας.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ: Η φιλοδοξία γι άνοδο έχει τον πρώτο λόγο. Αναρριχηθείτε, χωρίς να μπείτε στο ρουθούνι ισχυρών και σε παιχνίδια ανταγωνισμού.

ΤΟΞΟΤΗΣ: Τα καθημερινά, χάνουν την σημασία τους, αν δεν μάχεστε γι αυτά που πιστεύετε. Ανάγκη να στραφείτε σε ότι καλλιεργεί το πνεύμα σας.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ: ‘Ότι σας ιντριγκάρει, μπορεί να το παλέψετε, μέχρι τελικής πτώσης. Χρήμα, σεξ, κι εξουσία, εμβλήματα στο μπαϊράκι της μάχης.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ: Σύμμαχοι κι εχθροί παραταγμένοι στ’ ανοιχτά αναγνωρίζονται γι αυτό που είναι. Το μαχητικό σας πνεύμα, θ’ αναζωπυρώνεται από τη σύμπραξη.

ΙΧΘΕΙΣ: Ότι αμελήσατε, αμελήσατε. Δεν υπάρχει παράταση πλέον για παιχνίδια. ‘Ώρα για δουλειά και τακτοποίηση πρακτικών αναγκών.



Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Η Επιστήμη πίσω από την Αστρολογία και το Σύστημα Ανθρώπινου Σχεδιασμού (HDS)

Η υποατομική φυσική, παρέχει την επιστημονική εξήγηση της λειτουργίας του HDS και της Αστρολογίας. Ο μηχανισμός που αποτελεί τη βάση και για την Αστρολογία και για το HDS, εξηγεί το πώς  ο Ήλιος, η Σελήνη και οι πλανήτες, επηρεάζουν τη ζωή μας. Εάν έχετε ποτέ ρωτήσει, “πώς λειτουργεί η Αστρολογία?” Το HDS, μπορεί να το εξηγήσει.

Νετρίνα και Υπερχορδές
Ο φυσικός παράγοντας που παρέχει τα μέσα των χαρακτηριστικών που περιγράφονται από το HDS, είναι ένα υπο-ατομικό στοιχείο που ονομάζεται νετρίνο. Το νετρίνο είχε προβλεφθεί το 1930 σε επίπεδο καθαρά θεωρητικό. Παρ’ όλο που η ύπαρξή του είχε αποδειχθεί το 1953, οι επιστήμονες νόμιζαν ότι δεν έχει μάζα. Το 1987, όταν προέκυψε η ύπαρξη του HDS , δήλωσε ότι τα νετρίνα μετέδωσαν αλλαγές στο DNA μας, αλλά δεν ήταν παρά 10 χρόνια αργότερα που οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι το νετρίνο, πραγματικά διαθέτει μια πολύ μικρή μάζα. Η ανακάλυψη ότι το νετρίνο έχει μάζα είναι σημαντικό, γιατί προσδίδει διαπιστευτήρια στον ισχυρισμό του HDS, ότι τα νετρίνα αλληλεπιδρούν  με το DNA μας.
Σύμφωνα με την θεωρία των υπερχορδών, τα νετρίνα (και όλα τα άλλα υποατομικά σωματίδια) είναι τα ίδια  συντεθειμένα από δονούμενες χορδές. Αυτές οι χορδές είναι αφάνταστα μικρές και με την διαφορετική τους δόνηση, παράγουν όλα τα σωματίδια και την ενέργεια που απαρτίζουν το σύμπαν. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι η υποατομική φυσική είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα, αλλά ό,τι χρειάζεται να καταλάβουμε εν προκειμένω, είναι ότι τα νετρίνα έχουν μάζα. Με άλλα λόγια, παρ’ ότι είναι απίστευτα μικρά δεν είναι αβαρή και αλληλεπιδρούν με άλλα αντικείμενα στον τρισδιάστατο κόσμο μας.
Το σύμπαν είναι γεμάτο από δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων νετρίνα που ταξιδεύουν στο διάστημα, σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός. Είναι τόσο μικρά, που διαπερνούν πλανήτες και ανθρώπους με ευκολία. Δεν υπάρχει καλυπτική ασπίδα για τα νετρίνα. Διαπερνούν τα πάντα. Μια πηγή νετρίνο, είναι τα αστέρια. Από την ισχύ της αντίδρασης της σφοδρής πυρηνικής σύντηξης που παράγεται στα άστρα, δημιουργούνται όλων των ειδών τα υποατομικά σωματίδια, συμπεριλαμβανομένων και των νετρίνων. Αυτά τα νετρίνα ξεπηδάνε προς πάσα κατεύθυνση των ορίων του σύμπαντος.
Διαρκώς βομβαρδιζόμαστε από αυτά τα νετρίνα. Για να πάρουμε μια ιδέα του πόσα νετρίνα μας διαπερνούν κάθε δευτερόλεπτο, φανταστείτε ότι ένα νετρίνο είναι ένα μόριο νερού. Τώρα φανταστείτε ότι στέκεστε κάτω από τους καταρράκτες του Νιαγάρα. Ο κατακλυσμός από νετρίνα είναι τεράστιος. Αντίθετα από το να στέκεστε κάτω από ένα καταρράκτη, ο κατακλυσμός των νετρίνων, έρχεται από όλες τις κατευθύνσεις κι είμαστε εμποτισμένοι από την ροή τους.
 Σύμφωνα με το HDS, αυτά τα νετρίνα, διαθέτουν ιδιότητες και χαρακτηριστικά. Αυτές οι ιδιότητες μπορεί να προκλήθηκαν από τις δονούμενες υπερχορδές που συνθέτουν τα νετρίνα και μπορεί να διαμορφώθηκαν από τα άστρα που τα δημιούργησαν. Όταν τα νετρίνα διαπερνούν ένα αντικείμενο, οι ιδιότητές τους τροποποιούνται και τα αντικείμενα που διαπερνούν, αλλάζουν επίσης και αυτά. Μεγάλα αντικείμενα, όπως οι πλανήτες, έχουν σημαντική επίδραση στις ιδιότητες των νετρίνων που τα διαπερνούν.

Πλανητικές Επιδράσεις στα Νετρίνα
Μερικά από τα νετρίνα που φτάνουν στην Γη, έχουν περάσει διαμέσω της Σελήνης, ή κάποιου από τους πλανήτες, λαμβάνοντας χαρακτηριστικά μοναδικά αυτών των ουράνιων σωμάτων. Καθώς αυτά τα νετρίνα διαπερνούν τα σώματά μας, μεταδίδουν χαρακτηριστικά σε μας. Γι αυτό και οι θέσεις του Ήλιου της Σελήνης και των πλανητών είναι σημαντικές την ώρα της γέννησής μας.
Αυτή η εξήγηση του μηχανισμού του οποίου υπόκειται το HDS, εξηγεί και την Αστρολογία. Ο Ήλιος και η Σελήνη είναι πολύ σημαντικά στην Αστρολογία. Ο Ήλιος είναι πολύ μεγάλος και είναι πηγή νετρίνων. Η Σελήνη είναι πολύ κοντά στην Γη και ένα σημαντικό ποσοστό νετρίνων που φτάνουν στην Γη, έχουν περάσει από την Σελήνη. Όσο μακρύτερα και μικρότεροι είναι οι πλανήτες, τόσο μικρότερος και ο αριθμός νετρίνων που θα φτάνουν στην Γη διαμέσω αυτών.
Ο Ήλιος, η Σελήνη και οι πλανήτες μας επηρεάζουν διαμέσω της ροής των νετρίνων που μας διαπερνούν ερχόμενα μέσω αυτών. Στο HDS, η Γη είναι επίσης πολύ σημαντική, διότι ένα μεγάλο ποσοστό νετρίνων που μας διαπερνά, έχει περάσει διαμέσω της Γης. Τα νετρίνα έρχονται από πάσα κατεύθυνση, όχι μόνο από τον ουρανό.
Καθ’ όλη την ιστορία, πράγματα που κάποτε θεωρούνταν μαγικά, έχουν γίνει επιστήμη αφού ανακαλύφθηκε ο μηχανισμός στον οποίο υπόκειται ένα φαινόμενο. Πράγματα που κάποτε θεωρούνταν δεισιδαιμονίες, έχουν γίνει επιστήμη, καθώς η ανθρώπινη γνώση επεκτείνεται. Στο παρελθόν, απαιτούνταν μεταφυσικές συλλήψεις για να εξηγηθούν πράγματα που φαίνονταν υπεράνω της εμβέλειας της ανθρώπινης κατανόησης, αλλά καθώς η ανθρώπινη κατανόηση αναπτύσσεται, η μεταφυσική γίνεται φυσική.

Αυτό το άρθρο, μπορεί να διανεμηθεί ελεύθερα, αλλά μόνον καθ’ ολοκληρίαν. Είναι δημοσιευμένο από Human Design Northwest at http://www.HumanDesignNW.com και μεταφρασμένο στα ελληνικά από την Εβίτα Ζαχαριάδου.

Η Μικρή Ψυχή και ο Ήλιος

Μιά φορά και σε κανένα καιρό, ήταν μιά Μικρή Ψυχή, που είπε στον Θεό: "Ξέρω Τι Είμαι!"
και ο Θεός είπε: "Αυτό είναι υπέροχο! Τι Είσαι;"
και η Μικρή Ψυχή φώναξε: "Είμαι το Φως!"
O Θεός χαμογέλασε πλατιά, “Πολύ σωστά!", αναφώνησε, "Είσαι το Φως."
Η Μικρή Ψυχή ήταν τόσο χαρούμενη που κατάλαβε, αυτό που όλες οι ψυχές που βρίσκονταν στο Βασίλειο, ήταν εκεί για να το καταλάβουν.
"Ουάου! Τέλεια!" Είπε η Μικρή Ψυχή.
Σύντομα όμως, το ότι  κατάλαβε Τι Είναι, δεν της ήταν αρκετό.
Η Μικρή Ψυχή ένοιωσε εσωτερική αναταραχή και τώρα ήθελε να γίνει αυτό το οποίο ήταν.
Έτσι, η Μικρή Ψυχή ξαναπήγε στο Θεό (το οποίο δεν είναι κακή ιδέα για όλες τις Ψυχές που θέλουν να
γίνουν Αυτό που Πραγματικά Είναι) και είπε: "Γεια σου  Θεέ! Τώρα που ξέρω Τι Είμαι, είναι εντάξει για
μένα και να Γίνω Αυτό που Είμαι;"
Και ο Θεός είπε: "Εννοείς ότι θέλεις να γίνεις αυτό που είσαι ήδη;"
"Χμ," απάντησε η Μικρή Ψυχή, "είναι άλλο πράγμα να ξέρω Τι Είμαι και τελείως διαφορετικό πράγμα,
το να Είμαι Πραγματικά Αυτό. Θέλω να νοιώσω πώς είναι να είσαι το Φως!"
"Μα είσαι ήδη το Φως." Επανέλαβε ο Θεός, χαμογελώντας ξανά.
"Ναι, μα θέλω να μάθω πώς είναι, το να το νοιώθω!" ξεφώνησε παρακλητικά η Μικρή Ψυχή. 
 "Καλώς," είπε ο Θεός κρυφογελώντας, " Θα 'πρεπε να το ξέρω. Πάντα σου
άρεσε η περιπέτεια."
Τότε η έκφραση του Θεού άλλαξε. "Μόνο, που υπάρχει ένα ζήτημα..."
"Τι είναι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.
"Δυστυχώς, δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά μόνο το Φως. Βλέπεις, δεν έχω
δημιουργήσει τίποτα άλλο από αυτό που είσαι κι έτσι, δεν υπάρχει για σένα
εύκολος τρόπος να βιώσεις τον εαυτό σου σαν Αυτό που Είσαι, εφ' όσον δεν
υπάρχει τίποτα που να μην Είσαι."
"Έεεε;" είπε η Μικρή Ψυχή, που τώρα ήταν λίγο μπερδεμένη.
"Σκέψου το έτσι," είπε ο Θεός. "Είσαι σαν ένα κερί μέσα στον Ήλιο. Βρίσκεσαι
μέσα σ'αυτόν, μαζί με εκατομμύρια, δισεκατομμύρια άλλα κεριά που αποτελούν
τον Ήλιο. Και ο Ήλιος, δεν θα ήταν ο Ήλιος, χωρίς εσένα. Ούτε θα ήταν
Ήλιος, χωρίς κάποιο από τα κεριά του...δεν θα υπήρχε καθόλου Ήλιος, γιατί
δεν θα έλαμπε τόσο αστραφτερά.
Παρ'όλα αυτά, πώς να διακρίνεις τον εαυτό σου σαν Φως, εφ' όσον είσαι μέσα
στο Φως; Αυτό είναι το θέμα."
"Πολύ καλά," αναθάρρεψε η Μικρή Ψυχή, "Εσύ είσαι ο Θεός. Σκέψου κάτι!"
Γι' άλλη μια φορά ο Θεός χαμογέλασε. "Το έχω σκεφτεί ήδη" είπε.
"Εφ' όσον δεν μπορείς να νοιώσεις τον εαυτό σου σαν Φως, όσο είσαι μέσα
στο Φως, θα σε περιβάλλω λοιπόν με σκοτάδι."
"Τι είναι το σκοτάδι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.
Ο Θεός απάντησε: "Είναι αυτό που δεν είσαι."
"Θα το φοβάμαι το σκοτάδι;" κλαψούρισε η Μικρή Ψυχή.
"Μόνο αν επιλέξεις να το φοβάσαι." απάντησε ο Θεός. "Δεν υπάρχει τίποτα
πραγματικά να φοβάσαι, εκτός αν το αποφασίσεις ότι υπάρχει. Καταλαβαίνεις;
Το επινοείς. Υποκρίνεσαι."
"Άααα! Έτσι!" είπε η Μικρή Ψυχή, που ένοιωθε ήδη καλύτερα.
Κατόπιν, ο Θεός εξήγησε, ότι για να έχουμε την εμπειρία οποιουδήποτε
πράγματος πρέπει να εμφανιστεί το ακριβώς αντίθετο.
"Είναι μεγάλο δώρο", Είπε ο Θεός, "γιατί χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσες να
γνωρίζεις πώς είναι το οτιδήποτε.
Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις το Ζεστό, χωρίς το Κρύο, το Πάνω χωρίς το
Κάτω, το Γρήγορο χωρίς το Αργό. Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις Αριστερό
χωρίς Δεξί, Εδώ χωρίς Εκεί, Τώρα χωρίς Τότε. Γι' αυτό, όταν θα βρεθείς να
περιβάλλεσαι απ' το σκοτάδι, μην τινάζεις τη γροθιά σου και μην υψώνεις την
φωνή σου αναθεματίζοντας το σκοτάδι.
Απλά να είσαι το Φως μέσα στο σκοτάδι, χωρίς να παραφρονείς. Τότε θα
ξέρεις τι Πραγματικά Είσαι, καθώς και όλοι οι άλλοι επίσης. Άσε το Φως σου
να λάμψει, ώστε όλοι να γνωρίζουν πόσο εξαιρετικό είσαι!"
"Δηλαδή εννοείς, ότι δεν πειράζει να δείχνω και στους άλλους πόσο εξαιρετικό
Είμαι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.
"Βεβαίως! Δεν πειράζει καθόλου! Ο Θεός ξαναχαμογέλασε. "Να θυμάσαι όμως,
-εξαιρετικό- δεν σημαίνει -καλύτερο-.
Ο καθένας είναι εξαιρετικός, με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο! Παρ'όλα αυτά,
πολλοί άλλοι το έχουν ξεχάσει αυτό.
Θα καταλάβουν και για τους ίδιους, ότι δεν πειράζει να είναι εξαιρετικοί, μόνο
όταν εσύ καταλάβεις ότι δεν πειράζει  να είσαι εξαιρετικό."
"Ουάου", είπε η Μικρή Ψυχή, χορεύοντας και χοροπηδώντας και γελώντας με 
χαρά. "Μπορώ να είμαι τόσο εξαιρετικό, όσο θέλω εγώ να είμαι!"
"Ναι και μπορείς ν' αρχίσεις αμέσως τώρα" είπε ο Θεός, που χόρευε,
χοροπηδούσε και γελούσε μαζί με τη Μικρή Ψυχή.
"Ποιό μέρος του εξαιρετικού θέλεις να είσαι;
"Ποιό μέρος του εξαιρετικού;" επανέλαβε η Μικρή Ψυχή. "Δεν καταλαβαίνω."
"Καθώς έλεγα," εξήγησε ο Θεός, "το να είσαι το Φως είναι εξαιρετικό και το να
είσαι εξαιρετικός, έχει πολλούς τομείς.
Είναι εξαιρετικό το να είσαι καλόκαρδος. Είναι εξαιρετικό το να είσαι
δημιουργικός. Είναι εξαιρετικό το να είσαι υπομονετικός. Μπορείς να σκεφτείς
άλλους τρόπους που μπορείς να είσαι εξαιρετικός;"
Η Μικρή Ψυχή έμεινε σιωπηλή για λίγο. " Μπορώ να σκεφτώ πολλούς τρόπους
να είναι κάποιος εξαιρετικός!"  αναφώνησε μετά η Μικρή Ψυχή. "Είναι εξαιρετικό
να είσαι εξυπηρετικός. Είναι εξαιρετικό να μοιράζεσαι. Είναι εξαιρετικό να είσαι
φιλικός. Είναι εξαιρετικό να σέβεσαι τα αισθήματα των άλλων!"
"Ναι! συμφώνησε ο Θεός "Και μπορείς να είσαι όλα αυτά τα πράγματα μαζί, ή
όποιο μέρος τού εξαιρετικού επιθυμείς εσύ να είσαι, οποιαδήποτε στιγμή. Αυτό
σημαίνει να είσαι το Φως."
"Ξέρω τι θέλω να είμαι, ξέρω τι θέλω να είμαι!" ανακοίνωσε η Μικρή Ψυχή με
μεγάλο ενθουσιασμό. "Θέλω να είμαι το μέρος του εξαιρετικού που συγχωρεί.
Δεν είναι εξαιρετικό το να συγχωρείς;"
"Μα και βέβαια."επιβεβαίωσε ο Θεός τη Μικρή Ψυχή. "Είναι πολύ εξαιρετικό."
  "Εντάξει " είπε η Μικρή Ψυχή. "Αυτό είναι που θέλω να είμαι. Θέλω να είμαι
αυτός που συγχωρεί. Έτσι θέλω να βιώσω την εμπειρία του εαυτού μου."
"Πολύ καλά" είπε ο Θεός, "υπάρχει όμως κάτι που πρέπει να ξέρεις."
Η Μικρή Ψυχή, γινόταν τώρα λίγο ανυπόμονη. Έμοιαζε πάντα να υπάρχει
κάποιο μπέρδεμα.
"Τι είναι αυτό;" ρώτησε αναστενάζοντας η Μικρή Ψυχή.
"Δεν υπάρχει κανείς που να μπορείς να τον συγχωρήσεις."
"Κανείς;" Η Μικρή Ψυχή μετά βίας μπορούσε να πιστέψει αυτό που είχε ειπωθεί.
"Κανείς!" Επανέλαβε ο Θεός. Οτιδήποτε έχω δημιουργήσει είναι Τέλειο. Δεν
υπάρχει ούτε μία και μοναδική Ψυχή σε όλη τη δημιουργία, λιγότερο Τέλεια
από σένα. Κοίτα γύρω σου."
Τότε ήταν που η Μικρή Ψυχή αντιλήφθηκε ένα τεράστιο πλήθος που είχε
μαζευτεί. Ψυχές είχαν έρθει από πολύ μακριά, απ'όλο το Βασίλειο, γιατί είχε
ακουστεί, ότι η Μικρή Ψυχή είχε αυτή την απίθανη συζήτηση με τον Θεό και
όλοι ήθελαν ν' ακούσουν αυτά που λέγονταν.
Βλέποντας τις αμέτρητες άλλες Ψυχές που είχαν μαζευτεί εκεί, η Μικρή Ψυχή
κατάλαβε ότι έπρεπε να συμφωνήσει.
Καμιά  δεν φαινόταν λιγότερο Μεγαλειώδης, ή λιγότερο Τέλεια από την ίδια.
Τόσο ήταν το δέος για τις Ψυχές που ήταν γύρω της και τόσο λαμπερό το Φως
τους, που μετά βίας μπορούσε να τις αντικρίζει.
"Ποιόν, λοιπόν, να συγχωρήσεις;" ρώτησε ο Θεός.
"Ωωω! Θεέ μου, έτσι που πάει το πράγμα δεν είναι καθόλου ευχάριστο!"
παραπονέθηκε η Μικρή Ψυχή. "Ήθελα να βιώσω τον εαυτό μου σαν κάποιον
που συγχωρεί. Θέλω να γνωρίσω πως είναι να είσαι αυτό το μέρος του
εξαιρετικού."
Και η Μικρή Ψυχή, έμαθε πώς πρέπει να είναι, όταν νοιώθεις θλιμμένος.
Τότε ήταν που ξαφνικά, μια Φιλική Ψυχή προχώρησε μπροστά από το πλήθος.
"Μην ανησυχείς Μικρή Ψυχή" είπε η Φιλική Ψυχή, "εγώ θα σε βοηθήσω."
"Αλήθεια, θα το κάνεις;" η Μικρή Ψυχή αναθάρρησε. "Μα τι μπορείς να κάνεις;"
"Μπορώ να σου δώσω κάποιον να συγχωρήσεις!
"Μπορείς;"
"Βεβαίως!" είπε κεφάτα η Φιλική Ψυχή. "Μπορώ να έρθω στην επόμενή σου
ζωή και να σου κάνω κάτι για να με συγχωρήσεις."
"Μα γιατί; Για ποιο λόγο θα το έκανες αυτό;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. "Εσύ,
που είσαι ένα Όν απόλυτης Τελειότητας!
Εσύ, που δονείσαι με τόση ταχύτητα, που δημιουργεί ένα Φως τόσο λαμπερό,
που μετά βίας μπορώ ν' αντικρίσω!
"Τι θα μπορούσε να σου προκαλέσει το να θέλεις να επιβραδύνεις τη δόνησή
σου σε τέτοια ταχύτητα, ώστε να γίνει το Φως σου σκοτεινό και πηχτό; Ποια
θα ήταν η αιτία να θέλεις -εσύ που είσαι τόσο ανάλαφρη και χορεύεις πάνω
στ' αστέρια και κινείσαι μέσα σε όλο το Βασίλειο με τη ταχύτητα της
σκέψης- να έρθεις στη ζωή μου και να κάνεις τον εαυτό σου τόσο βαρύ,
ώστε να μπορέσεις να κάνεις κάτι τόσο κακό;"
"Είναι πολύ απλό," είπε η Φιλική Ψυχή. "Θα το έκανα γιατί Σ' Αγαπώ."
Η Μικρή Ψυχή Φάνηκε να εκπλήσσεται από την απάντηση.
"Μην εκπλήσσεσαι," είπε η Φιλική Ψυχή. "Έχεις κάνει το ίδιο πράγμα για μένα.
Δεν θυμάσαι; Έχουμε χορέψει μαζί,
εσύ κι εγώ, πολλές φορές. Διά μέσω των αιώνων και όλων των εποχών
έχουμε χορέψει. Κατά τη διάρκεια όλων των καιρών έχουμε διασκεδάσει μαζί.
Απλά δεν θυμάσαι. Έχουμε υπάρξει και οι δύο μαζί το Παν. Έχουμε υπάρξει
το Πάνω και το Κάτω του, το Αριστερό και το Δεξί του, το Εδώ και το Εκεί
του, το Τώρα και το Τότε του. Έχουμε υπάρξει το Αρσενικό και το Θηλυκό,
το Καλό και το Κακό, και οι δύο μαζί έχουμε υπάρξει το Θύμα και ο Θύτης του.
Όπως καταλαβαίνεις, έχουμε ξαναβρεθεί μαζί εσύ κι εγώ πολλές φορές από
πριν. Ο καθένας φέρνει στο άλλον, αυτήν ακριβώς την τέλεια ευκαιρία, ώστε
να εκφραστεί και να βιώσει την εμπειρία Αυτού που Πραγματικά Είναι. Και
έτσι, θα έρθω στην επόμενη ζωή σου και θα είμαι ο 'Κακός' αυτή τη φορά.
Θα σου κάνω κάτι τόσο απαίσιο, οπότε μπορείς να αποκτήσεις την εμπειρία
του εαυτού σου ως Αυτός που Συγχωρεί."
"Μα τι θα κάνεις;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή λίγο ανήσυχα, "που θα είναι τόσο
απαίσιο;"
"Κάτι θα σκεφτούμε", απάντησε η Φιλική Ψυχή σπινθηρίζοντας.
"Μετά η Φιλική Ψυχή φάνηκε να σοβαρεύει και είπε με ήσυχη φωνή "Ξέρεις,
έχεις δίκιο σ' ένα πράγμα."
"Ποιό είναι αυτό;" θέλησε να μάθει η Μικρή Ψυχή.
"Θα πρέπει να επιβραδύνω την δόνησή μου και να γίνω πολύ βαριά, ώστε
να καταφέρω να κάνω αυτό, 'το όχι και τόσο καλό πράγμα'. Θα πρέπει να
υποκριθώ, ότι είμαι κάτι τελείως διαφορετικό από τον εαυτό μου. Γι' αυτό,
δεν έχω παρά μόνο μία χάρη να σου ζητήσω σαν αντάλλαγμα."
"'Ωω, οτιδήποτε, οτιδήποτε!" ξεφώνησε η Μικρή Ψυχή και άρχισε να χορεύει
και να τραγουδάει, "Θα γίνω αυτός που συγχωρεί, θα γίνω αυτός που
συγχωρεί!"
"Τότε η Μικρή Ψυχή παρατήρησε, ότι η Φιλική Ψυχή παρέμενε πολύ σιωπηλή.
"Τι συμβαίνει;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. "Τι μπορώ να κάνω για σένα; Εσύ είσαι
ένας Άγγελος που προθυμοποιείσαι να κάνεις αυτό το πράγμα για μένα!"
"Φυσικά! Αυτή η φιλική Ψυχή είναι ένας Άγγελος!" διέκοψε ο Θεός. "Όλοι είναι!
Πάντα να θυμάσαι: Δεν σου έχω στείλει
τίποτα, παρά μόνον Αγγέλους’’. και χαμογέλασε.
Κι έτσι η Μικρή Ψυχή ήθελε περισσότερο από ποτέ, να ικανοποιήσει το αίτημα
της Φιλικής Ψυχής.
"Τι μπορώ να κάνω για σένα;" την ξαναρώτησε.
"Τη στιγμή εκείνη που θα σε κατακεραυνώσω και θα σε πλήξω," απάντησε
η Φιλική Ψυχή, "τη στιγμή που σου κάνω το χειρότερο που θα μπορούσες
να φανταστείς, εκείνη ακριβώς τη στιγμή..."
"Ναι;" η Μικρή Ψυχή διέκοψε, "Ναι...;"
"Θυμήσου Ποιός Πραγματικά Είμαι!"
"Ώω! Μα ναι!" φώναξε συγκινημένη η Μικρή Ψυχή, "στο υπόσχομαι! Πάντα
θα σε θυμάμαι, όπως ακριβώς σε βλέπω εδώ αυτή τη στιγμή!"
"Πολύ καλά," είπε η Φιλική Ψυχή, "γιατί, όπως καταλαβαίνεις, θα έχω
προσπαθήσει τόσο σκληρά για να υποκριθώ, που θα έχω ξεχάσει Ποιός
Πραγματικά Είμαι και ίσως να μην μπορέσω να θυμηθώ για πάρα πολύ καιρό.
Και αν ξεχάσω Ποιός Είμαι, ίσως ακόμα κι εσύ ξεχάσεις Ποιός Είσαι και τότε
θα είμαστε και οι δύο χαμένοι. Οπότε θα χρειαστούμε μια άλλη Ψυχή να έρθει
για να ξαναθυμίσει και στους δυο μας Ποιοί Είμαστε."
"Όχι, δεν θα χαθούμε!" υποσχέθηκε η Μικρή Ψυχή ξανά. "Θα σε θυμηθώ!
Και θα σ'ευχαριστήσω που μου πρόσφερες αυτό το δώρο - την ευκαιρία να
βιώσω τον εαυτό μου, ως Αυτός ο οποίος Είμαι."
Έτσι, η συμφωνία είχε γίνει. Η Μικρή Ψυχή προχώρησε σε μία νέα ζωή,
συγκινημένη που είναι το φως, το οποίο ήταν τόσο εξαιρετικό και
ενθουσιασμένη που είναι το μέρος του εξαιρετικού που ονομάζεται Συγχώρεση.
Και η Μικρή Ψυχή περίμενε με ανυπομονησία, να καταφέρει να βιώσει την
εμπειρία του εαυτού της μέσα από τη Συγχώρεση και να ευχαριστήσει όποια
άλλη Ψυχή το έκανε εφικτό.
Και κατά τη διάρκεια όλων των στιγμών αυτής της νέας ζωής, όποτε μία νέα
Ψυχή εμφανιζόταν στο προσκήνιο, είτε αυτή η νέα Ψυχή έφερνε χαρά, είτε
λύπη - και ιδιαίτερα αν έφερνε λύπη - η Μικρή Ψυχή, σκεφτόταν αυτό που είχε
πει ο Θεός.    
"Πάντα να θυμάσαι," ο Θεός είχε χαμογελάσει, "δεν σου έχω στείλει τίποτα,
παρά μόνον Αγγέλους."



Copyright 2002 Neal Walsch,
Μετάφραση Εβίτα Ζαχαριάδου  

Έκρηξη δολοφονικής βόμβας (…και συλλογισμοί…)

Δύο μέρες πριν την πραγματοποίηση της «δραματικής» σεληνιακής έκλειψης στις 26/6/10 στην 5η μοίρα του Αιγόκερου, είχαμε γεγονός που εκφράζει κυριολεκτικά την εκρηκτική δυναμική της και συνδέεται με αυτήν.

Δολοφονική βόμβα, κατάφερε να περάσει ως αθώο πακέτο προς τον Υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοίδη, στο Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Την μοιραία πορεία του προς τον 7ο όροφο του υπουργείου, όπου εξεράγει, δεν ανέκοψε  έλεγχος φρουράς αστυνομικών, αλλά ούτε και ανιχνευτικών συστημάτων, με αποτέλεσμα να θρηνούμε τον άδικο χαμό του 52χρονου υπασπιστή του υπουργού, Γιώργο Βασιλάκη, οικογενειάρχη και πατέρα δύο παιδιών.
Η βόμβα έσκασε στα χέρια του άτυχου αστυνομικού υποδιευθυντή, τραυματίζοντας άλλον έναν και μόλις λίγα μέτρα απόσταση από το γραφείο του ίδιου του υπουργού, ο οποίος βρισκόταν μέσα.

Συγχρονιστική ειρωνεία, την ώρα που έβγαινε το έκτακτο δελτίο της είδησης του δολοφονικού πακέτου, παιζόταν η τηλεοπτική εκπομπή «Έχεις πακέτο»…

Κι ενώ ακόμα δεν έχει αναλάβει την ευθύνη της βομβιστικής ενέργειας καμιά τρομοκρατική οργάνωση και είναι σ’ εξέλιξη οι έρευνες, ας δούμε λίγο τον χάρτη της έκρηξης…

Για την ώρα της έκρηξης διατηρώ κάποια επιφύλαξη. Στα περισσότερα δελτία ειδήσεων αναφέρθηκε αόριστα ότι συνέβη λίγο μετά τις 08.00μμ, αλλά οι μοναδικές αναφορές που ακούστηκαν για ώρα ακριβείας, ήταν για τις 08.20μμ και αυτήν έχω χρησιμοποιήσει για τον χάρτη.

Το πρώτο που διακρίνουμε στον χάρτη είναι ο ωροσκόπος (ο άτυχος αστυνομικός), σε τετράγωνο με τον Κρόνο, συγκυβερνήτη του ωροσκόπου, ο οποίος με τη σειρά του, είναι σε όψεις ακριβείας, με τον Ερμή σε τετράγωνο και με τον Ποσειδώνα σε χιαστί. Ταυτόχρονα βρίσκεται μέσα στη σφαίρα επιρροής του εκρηκτικού ταυ τετραγώνου των παρορμητικών που φιλοξενούν Ήλιο, Δία/Ουρανό, Πλούτωνα σχηματίζοντας όλοι μαζί τελικά, μεγάλο σταυρό, ο οποίος και χαρακτηρίζει δραματικά την επερχόμενη έκλειψη.

Σημειωτέον, η έκλειψη λαμβάνει χώρα στον 8ο  οίκο της Ελλάδας, που δεν είναι μόνο η κρίσιμη οικονομική της κατάσταση και τα σκληρά ασφαλιστικά μέτρα, αλλά και θέματα θανάτου.

Βασικός κυβερνήτης του ωροσκόπου ο Δίας στον Κριό, με παρέα του τον Ουρανό, στον 3ο  οίκο.

Βλέπουμε τους δύο κυβερνήτες του ωροσκόπου, ν’ αντιπροσωπεύουν την κατάσταση του αστυνομικού.

Στην Παρθένο ο Κρόνος, στον Κριό ο Δίας, ζώδια που σχετίζονται με την υπηρεσία και την αστυνομία, πλανήτες της εξουσίας, της τάξης, και του νόμου, στον άξονα 3ου /9ου , επιφορτισμένος με την αλληλογραφία ο αστυνομικός (αλλά ευρισκόμενος τελικά και στο έσχατο μακρινό ταξίδι).

Ο 3ος οίκος στο παραπλανητικό ζώδιο των Ιχθύων, μας φωτογραφίζει την παγίδα στημένη στην αλληλογραφία, που με τον Δία/Ουρανό επιφύλασσε, όχι την Kinder έκπληξη βέβαια, αλλά τον εκρηκτικό και θανατηφόρο μηχανισμό, όπως χρωματίζεται κι από το τετράγωνο του Πλούτωνα που αφήνει το μοιραίο κι αναπόφευκτο στίγμα του οργανωμένου εγκλήματος στον 1ο οίκο, σε σύνοδο με τον Βόρειο Δεσμό στον Αιγόκερω, δείχνοντας και της ιστορικής σημασίας, μακροχρόνιες επιπτώσεις και αλλαγές που πρόκειται να γίνουν.

Ο Ερμής σε κυρίαρχη θέση από το ζώδιό του, αλλά αρκετά κρυμμένος από το φως του Ήλιου κυβερνήτη του 8ου στον 7ο οίκο και σε σύνοδο με την ακμή του, σε τρίγωνο ακριβείας με τον κυβερνήτη του 3ου οίκου Ποσειδώνα.
Αυτό μάλλον είναι και που διευκόλυνε ταχυδακτυλουργικά την πορεία του θανατηφόρου πακέτου, ώστε να ξεγλιστρήσει ανυποψίαστα, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη όσων, σε κάθε άλλη περίπτωση θα την είχαν αναστείλει.
Αυτό άλλωστε αποτέλεσε και το μεγάλο ερωτηματικό όλων, αμέσως μετά το πρώτο σοκ από το γεγονός.

Πώς άραγε, μέσα από τέτοιο κλοιό ελέγχου, κατάφερε να περάσει και να φτάσει εκεί που έφτασε, αυτό το πακέτο.

Η πρώτη σκέψη, από τα δεδομένα και τις ενδείξεις του χάρτη, είναι μια εύκολη διαρροή επίμαχων πληροφοριών, από άτομα που εύκολα παίζουν διπλό ρόλο και κυκλοφορούν άνετα, δίπλα σε ισχυρούς και μεταξύ αντίπαλων στρατοπέδων.

Κάτι που επίσης διεγείρει τη φαντασία να σκεφτεί, ότι αυτοί οι κάποιοι, είχαν στήσει παρατηρητήριο σε απέναντι δρόμους, ν’ απολαύσουν το αποτέλεσμα της παραλαβής του πακέτου τους, μια και ο Ερμής βρίσκεται γωνιακός ν’ ατενίζει από ακριβώς «απέναντι», την «γέννηση» της στιγμής.

Τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας όμως, αποκαλύπτουν ότι δεν ήταν ακριβώς έτσι προγραμματισμένος ο τρόπος παραλαβής του πακέτου από τους αποστολείς του και  δεν θα μπορούσε να είναι προγραμματισμένος ούτε και ο χρόνος…

Το πακέτο εστάλει αρχικά στο πολιτικό γραφείο του υπουργού από την 18/6, κι έφτασε Τρίτη, ή Τετάρτη (έχουν αναφερθεί και οι δύο μέρες), μέσω ΕΛ.ΤΑ Κυψέλης. Αποστολέας φαινόταν πρώην οικονομικός διευθυντής της Siemens και πρωταγωνιστής του διαβόητου σκανδάλου, με διεύθυνση Εκάλη.

Ο υπουργός ζήτησε να του στείλουν την αλληλογραφία του στο Υπουργείο κι έτσι κι έγινε, κάποια στιγμή το πρωί ή το μεσημέρι της Πέμπτης, όταν μεταφέρθηκε από την ανυποψίαστη αλλά και υπέρ άνω υποψίας γραμματέα του.

Όλη η αλληλογραφία, με το πακέτο σε «δούρειο» φάκελο, πέρασε χωρίς να ελεγχθεί και παρέμεινε στο γραφείο του θύματος, μέχρι την τραγική στιγμή που επιχείρησε να τον ανοίξει.

Παρ’ όλα αυτά βέβαια και πάλι δεν δικαιολογείται η παράλειψη ελέγχου εισερχομένων…

Ο Κρόνος που ευθύνεται για θέματα αυστηρού ελέγχου και ασφάλειας είδαμε σε τι κρίσιμες γωνίες συμμετέχει, και είναι και ο επίσημος χορηγός της έκλειψης.
Αυτήν όμως που θεωρώ πιο χαρακτηριστική για την αναποτελεσματικότητά του όψη του, είναι η χιαστή με τον Ποσειδώνα.
Όψη μοιραία, καρμική, θεωρείται όψη αναγκαστικής προσαρμογής, πέραν της ανθρώπινης βούλησης και όπως υποθέτουμε πλέον, ούτε κι οι ίδιοι οι τρομοκράτες, δεν ονειρεύονταν το δολοφονικό τους έργο να λάβει χώρα στην καρδιά της ασφάλειας της χώρας μας, παρ’ όλο, που προς πιθανή απογοήτευσή τους δεν πέτυχαν τον κύριο στόχο τους.
Κάτι για το οποίο, επίσης θεωρώ ότι οφείλεται στην ίδια όψη. Η παραλαβή από το συγκεκριμένο θύμα και όχι από τον αναγραφόμενο παραλήπτη, ή όποιον άλλον, είναι κάτι που επίσης δεν θα μπορούσαν να το ρυθμίσουν οι τρομοκράτες, παρά μόνον η μοίρα…

Χιαστί βλέπουμε και μεταξύ Βόρειου Δεσμού στον 1ο οίκο, και Αφροδίτης στον 8ο του θανάτου.
Η Αφροδίτη κυβερνήτης του μεσουρανήματος, σε τρίγωνο ακριβείας με την Σελήνη στον Τοξότη, συγκυβερνήτη του εμπεριεχόμενου 7ου  και κυβερνήτη του Νότιου Δεσμού στον 12ο,  εμπλεκόμενη πάλι σε χιαστί, με τον Νότιο Δεσμό που κυβερνάει, μεταφέροντας και την δυναμική του τετραγώνου της που έχει προηγηθεί με τον Άρη στην Παρθένο, που μόλις έχει μπει κι αυτός στον 8ο   και σε σύνοδο ακόμη με την ακμή του 9ου.

Εμπλεκόμενο σε παρασκήνιο λοιπόν, ίσως και κάποιο αλλοδαπό στοιχείο… μπορεί ακόμα και μόνον σαν «τεχνική γνώση κι υποστήριξη» (Παρθένος), ή απλά γιατί τονίζεται η βία και ο θυμός (Άρης) σ’ έναν «ιερό πόλεμο», παρασκηνιακό και συνωμοτικό (Σελήνη στον 12ο ) για κάποιο «υψηλό φρόνημα» ή την ηθική δικαίωση  (Σελήνη στον Τοξότη – Άρης 9ο)… ποιος ξέρει…

Δανειζόμενη αρχές τις ωριαίας Αστρολογίας, θεώρησα την Σελήνη και τις προηγούμενες όψεις της, κι ενδεικτικές για το παρελθόν και το συναίσθημα που υποκίνησε την δράση κι εκδήλωση του γεγονότος, που μπορεί ν’ αφορά και τους αποστολείς του πακέτου.
  
Το μεσουράνημα της έκρηξης στον Ζυγό, είναι σε σύνοδο με τον ωροσκόπο της έκλειψης, τον οποίο φυσικά κυβερνάει η Αφροδίτη (κι επικυρίαρχος ο Κρόνος), όπως και τον 8ο οίκο της και βρίσκεται στον 10ο οίκο, μια αντίστοιχη κατάσταση δηλαδή της παρουσίας της στους δύο χάρτες, δείχνοντας με τι σχετίζεται αυτό που βγαίνει στην επιφάνεια δημοσίως  και αφορά θέματα φύσης 8ου .

Και στους δύο χάρτες διακρίνουμε επίσης δύο ακόμα όψεις της Αφροδίτης, που δίνουν επιπρόσθετη σημασία και είναι το ημιτετράγωνο με τον Κρόνο και η αντιπαραλληλία με τον Πλούτωνα, επιφορτίζοντας με επιπλέον φόβο και τρόμο, το γεγονός που βρίσκεται στο προσκήνιο.

Στον χάρτη της έκλειψης, κυβερνήτης του μεσουρανήματος η ίδια η Σελήνη, που είναι και ο αποδέκτης όλων των επιρροών της έκλειψής της και βρίσκεται να δέχεται τις σκληρές όψεις στον 3ο οίκο της έκλειψης, σφιχταγκαλιασμένη με τον Πλούτωνα.

Όλο αυτό, μας παραπέμπει σε πάρα πολλά και ποικίλα σενάρια εκδοχών εκφρασμένων σε γεγονότα, που δεν αλληλοαναιρούνται.

Στην προκειμένη όμως περίπτωση, βλέπουμε μια θεαματική φωτογράφιση του οργανωμένου εγκλήματος να επιτελεί το σκοπό της τρομοκρατίας με τη χρήση του ταχυδρομείου (3ος οίκος) και μάλιστα στον Αιγόκερω, που συμβολίζει το πλήγμα στην οργάνωση και τις δομές της ασφάλειας ατόμων εξουσίας, αλλά κι ενός ανθρώπου του λαού (Σελήνη) με αξίωμα, που ασκούσε τα καθήκοντά του, σε πόστο που αφορούσε και την υπουργική αλληλογραφία.

Και ν’ αναφέρουμε και μια παραδοσιακή ερμηνεία, που θέλει την σεληνιακή έκλειψη στον 1ο δεκανό του Αιγόκερου, να υποδηλώνει συνομωσίες και αξιοθρήνητη δολοφονία έξοχων ανδρών.

Περαιτέρω, ο λαός έχει κάθε λόγο να νοιώθει απειλή όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, εφ’ όσον μπορούν να βληθούν κι οι ίδιοι που ευθύνονται για την δική του προστασία, καθώς επίσης και όσοι από το εξωτερικό, θα επέλεγαν την χώρα μας για τουριστικό ταξίδι, μιας και είναι αυτόματα στο παιχνίδι και ο 9ος οίκος.

Δεν μπορεί να παραβλεφθεί και ο κυβερνήτης του 3ου οίκου που την φιλοξενεί ο Δίας, που τον βρίσκουμε με τον εκρηκτικό Ουρανό, στον 6ο οίκο που αφορά τις υπηρεσίες του κράτους και τους υπαλλήλους του.

Αφήνοντας την συγκεκριμένη περίπτωση, και τη χώρα μας, γενικά όσον αφορά την τρομοκρατική δράση και την βία, ο μεγάλος σταυρός στα παρορμητικά, που θα ισχυροποιηθεί και με τη συμμετοχή του Κρόνου που σύντομα θα βρίσκεται στον Ζυγό, αλλά και η μακροχρόνια παραμονή του Πλούτωνα στον Αιγόκερω και τα Ουράνια περπατήματα στον Κριό, προμηνύουν έξαρση και όχι ύφεση.
Είτε πρόκειται για τρομοκρατία που πραγματοποιείται από μονάδες, είτε από ομάδες, είτε από κυβερνήσεις.

Το σκηνικό μάλιστα, ακόμα κι αν εξαρθρωθούν παλιές τρομοκρατικές οργανώσεις, παραπέμπει στην σκέψη της ανάδυσης νέων αυτονομημένων, επαναστατικών, σκληροπυρηνικών, φανατικών, εκπροσώπων που θα μπορούσαν μάλιστα να έχουν εκκολαφθεί, μέσα και στους πιο απίθανους κόλπους.

Κι επειδή η σκέψη είναι αχαλίνωτη, αλήτισσα κι ενίοτε νοσηρή, ακολουθώντας τα πιο σκοτεινά μονοπάτια των αστρολογικών συμβολισμών, μπορεί να συλλάβει και σενάρια του τύπου, κρατική τρομοκρατία μέσω μηχανισμών καταστολής διαφόρων αναταραχών ή ακόμα πιο σκοτεινά, τεχνητή τρομοκρατική δράση αντιπερισπασμού από μυστικές υπηρεσίες, ώστε να επιβληθεί η κρατική τρομοκρατία κι επιβολή εξουσίας της, ως  απαραίτητη για την προστασία του πολίτη.

Όσο άπληστη, ολοκληρωτική, διεφθαρμένη, στυγνή, εκβιαστική και καταχρηστική είναι η κάθε μορφή εξουσίας, άλλο τόσο εκρηκτική και μανιασμένη θα είναι η αντίσταση και η αντίδραση με καταστροφικές και αυτοκαταστροφικές συνέπειες.

Ο φόβος της σκέψης είναι, πως μπορεί να βρεθούμε μπροστά σε πρωτοφανείς εκδηλώσεις τρομοκρατικής βίας κι εγκληματικότητας, από πάσα κατεύθυνση.

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, το μαχαίρι στο κόκαλο, η ανθρωπότητα και ο πλανήτης σε οριακά σημεία κι ας αναρωτηθούμε γιατί…

Η συμπαντική πρόκληση, είναι να υπερβεί η συλλογική συνείδηση την ανάγκη ανακύκλωσης της κάθε μορφής βίας για επιβολή εξουσίας, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους εξουσίας με ευημερία κι αρμονική συνύπαρξη.

Αν προσπαθήσει να εξουσιάσει ο καθένας τα πάθη και τους φόβους του για την επιβίωση, κοιτάζοντας παράλληλα με κατανόηση και σεβασμό τον απέναντί του, που έχει να εξουσιάσει αντίστοιχους δαίμονες, ίσως να έχουμε μιαν άλλη ανάδυση, της συλλογικής αυτής συνείδησης που αναδημιουργεί κι οργανώνει εντέλει νέες  κοινωνικοπολιτικές δομές που σέβονται, εκτιμούν, υπηρετούν, προστατεύουν κι εξυψώνουν εξ’ ίσου, την κάθε ανθρώπινη ύπαρξη και το σπίτι της, αυτή την απειροελάχιστη ευάλωτη μπλε κουκίδα, που περιφέρεται στο αχανές διάστημα.

Μέχρι τότε, μπορεί να θρηνήσουμε πολλά ακόμα αθώα θύματα στο βωμό της αντίδρασης. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αναλογιστούν σοβαρά, οι πάσης φύσης εκπρόσωποι εξουσίας, κάθε φορά που θα την ασκούν, να μην ανοίγουν και τους ασκούς του Αιόλου, που θα πάρει και θα σηκώσει και τους ίδιους αργά ή γρήγορα…

Και μην ξεχνάμε στην έκλειψη, εκτός της Σελήνης, βάλλεται και ο Ήλιος μέσα στο πεδίο μάχης των Τιτάνων…και δεν αφορά μόνο τους επιφανείς αλλά και την ίδια την πηγή Ζωής!!!

Θα κερδίσουμε απόψε στο καζίνο?

Η Αστρολογία πανταχού παρούσα, αποτελεί ένα καλό εργαλείο και σ΄ αυτή την κατεύθυνση και μάλιστα μέσα από το πασπαρτού της, ή καλύτερα (λόγω θέματος) τον Μπαλαντέρ της, την Ωριαία Αστρολογία, μας αποτρέπει ή μας ενθαρρύνει να προκαλέσουμε τη Θεά Τύχη, όταν έχουμε αυτή τη διάθεση.
Παρ’ όλα αυτά, το «άθλημα» της ερμηνείας είναι επικίνδυνο και μην το επιχειρήσετε στο «σπίτι», εκτός αν είστε πεπειραμένοι ωριατζήδες, ή έχετε την ψωνάρα τη δική μου, που προκειμένου να δω πώς επαληθεύεται ή διαψεύδεται η ερμηνεία, είμαι διατεθειμένη να πειραματιστώ κι ας το πληρώσω.
Το συγκεκριμένο παράδειγμα που έχω ανασύρει από τα αρχεία μου, είναι προσωπικό μου ερώτημα και ανήκει στα πιο ιστορικά για μένα  ωριαία, στην πορεία των αστρολογικών μου πειραματισμών..
Η ιστορικότητά του μάλιστα, συνδέθηκε και με ακόμα ένα προσωπικό ιστορικό κεφάλαιο, που προέκυψε σαν γεγονός μετά την έκβασή του και σας το φυλάω για έκπληξη…
Με την πρώτη ματιά, λαλίστατο δεν μοιάζει και ίσως το είχα παρατήσει αν δεν είχα το χρόνο να το επεξεργαστώ.
Στα ερωτήματα που δέχομαι στις τηλεφωνικές μου γραμμές καθημερινά, έχω πολύ περιορισμένο χρόνο να δώσω απαντήσεις και σε αντίστοιχο χάρτη θα μου ήταν πολύ δύσκολο να ρισκάρω τα λεφτά άλλου, δίνοντας μια ξεκάθαρη απάντηση.
Ένα Σάββατο λοιπόν, και μετά από λίγο πρωινό χουζούρι, καθώς πίνουμε το καφεδάκι μας και συζητάμε με τον άντρα μου, (χωρίς παιδιά ακόμα, μόνο σκυλιά) και χωρίς πλάνα για τη μέρα, μου γεννήθηκε η διάθεση για λίγη «συγκίνηση».
Μαζί με τον άντρα μου, απολαμβάναμε περιστασιακά (τότε ακόμα) λίγη περιπέτεια στο τραπέζι του Μπλακ-Τζακ, παίζοντας μόνο μικροποσά που θα διαθέταμε για οποιαδήποτε άλλη μορφή ψυχαγωγίας, ώστε στη χασούρα να μην τα κλαίμε.
Άλλο που δεν ήθελε κι εκείνος, όταν του πρότεινα εκείνο το πρωί να πάμε στο καζίνο.
Φυσικά λόγω ερευνητικής μου διαστροφής σε κάθε αντίστοιχη περίσταση, πέφτει και το αντίστοιχο ωριαίο.
 Έτσι και τρέξαμε στον υπολογιστή με το ερώτημα:

Θα κερδίσουμε απόψε στο καζίνο?
20 Απριλίου 2002
11:18 πμ
Πειραιάς

Με την πρώτη ματιά, βλέπω τον ωροσκόπο Καρκίνο, απέναντι από τον Ήλιο μου και κυβερνήτη την Σελήνη στον 1ο οίκο, στον Καρκίνο επίσης, σε σύνοδο με τον Ήλιο του άντρα μου -  ήταν μάλλον σαν να είχα εκφράσει δικό του ερώτημα, παρά δικό μου -, σίγουρα πάντως μοιραζόμασταν την ίδια διάθεση και το ίδιο ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα της ερώτησης.
Σε τι κατάσταση βρισκόταν λοιπόν αυτή η Σελήνη? Μια χαρά, στο «σπίτι» της από κάθε άποψη (κυβερνήτης του οίκου, στον οίκο της και στο ζώδιο κυριαρχίας της) και καλά θα έκανε να παραμείνει και στο σπίτι της, μιας και δεν σχηματίζει καμιά όψη με άλλον πλανήτη, κύρια τουλάχιστον πριν αλλάξει ζώδιο. Αυτό φυσικά συνεπάγεται και απουσία ένδειξης σχέσης της με τον 5ο οίκο του τζόγου, ή με τον 6ο οίκο, για κέρδος από τζόγο.
Πολύ ωραία απάντηση και άμεση, για κάποιον που θα είχε το δίλημμα να πάει ή να μην πάει.
Στο δικό μου συγκεκριμένο ερώτημα πώς απαντούσε όμως, κέρδος ή χασούρα?
Μήπως αυτό ακριβώς δήλωνε τη χασούρα έμμεσα, καμία τύχη κάτσε στ’ αυγά σου…  ή μήπως, το κάνε το κέφι σου και μην ανησυχείς, ούτε θα χάσεις ούτε θα κερδίσεις… ή μήπως, υπήρχε κέρδος κάπου κρυμμένο και δεν το έβλεπα…
Αφού λοιπόν κατάλαβα ότι η απάντηση δεν θα μου δινόταν έτσι απλά, συνέχισα ν’ αναλύω περισσότερο.
Από τον ωροσκόπο παίρνουμε και πληροφορίες για την εγκυρότητα του χάρτη και τις λαμβάνουμε υπ’ όψιν  μας στη συνολική αξιολόγηση.
Όπως το αν φωτογραφίζεται η φύση του ερωτήματος, ή η κατάσταση του ερωτώντα, από το ζώδιο ή τον κυβερνήτη, καθώς και αν ταυτίζεται με τον κυβερνήτη της ώρας.
Αντιπροσωπευτικός εδώ για την κατάστασή μου και συμβατός με τον κυβερνήτη της ώρας την Αφροδίτη, που συγκυβερνά  από τριπλότητα τον Καρκίνο.
Ο 5ος οίκος στον Σκορπιό (σε σύνοδο με τον ωροσκόπο μου μάλιστα), παραπέμπει σε θρίλερ που σου κόβει την ανάσα και με παραδοσιακό κυβερνήτη τον Άρη να βρίσκεται περιπλανώμενος στους Διδύμους, κάτι σαν το τρενάκι του τρόμου. Στον 11ο, ανάμεσα σε πολλούς άλλους που συνωστίζονται για το ίδιο ενδιαφέρον. Να ‘σου κι ο Κρόνος παρακάτω, στο καρτέρι να του κόψει τη φόρα, σουλατσάροντας στα σύνορα του οίκου και σε αντίθεση με τον 6ο οίκο.
Δεν απειλούσε μόνο τον κυβερνήτη του 5ου, αλλά τον ήθελε και φτωχό.
Ωραίο το διδυμάκι, με τους δύο κακεργέτες. Ο φόβος και ο τρόμος βγήκανε για σεργιάνι στην ίδια γειτονιά και πάνε για μετωπιαία σύγκρουση, όπου φυσικά αυτός που τσακίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι ο Άρης.
Αισιόδοξη από τη φύση μου, είπα να μην πτοηθώ και να συνεχίσω την αναζήτηση πιο ενθαρρυντικών ενδείξεων…και να, πριν το συναπάντημα με τον Κρόνο, ο Άρης συναντάει το αναπάντεχο τρίγωνο του Ποσειδώνα απ’ τον Υδροχόο και τον 8ο. Ενθαρρυντικό το σωτήριο προπέτασμα καπνού, για να γλυτώσει ο Άρης την εξουδετέρωσή του από τον Κρόνο, μιας κι έτσι, το συναπάντημά τους ματαιώνεται… όχι όμως αρκετό για να εκφραστεί η τύχη ευνοϊκά και να χαμογελάσει.
Ο Άρης κινείται χωρίς κανένα τίτλο, βαθμολογημένος με -5 και χωρίς να δίνει  έστω στην Σελήνη κάποιον τίτλο.
Καμία η σχέση του λοιπόν μαζί της. Ούτε από γωνία, ούτε από τίτλους και υποδοχές. Ακόμα κι από αντισκιά που βρίσκονται σε σύνοδο, αυτή είναι αποκλίνουσα…
Μωρέ τύχη να στηριχτείς… ένας αδύναμος περιπλανώμενος αλητάκος, που γλυτώνει κατά τύχη απ’ του χάρου τα δόντια…
Όσο επιεικής και να είμαι, δεν αρκεί να στηρίξει θετική απάντηση.
Τότε στράφηκα  και στον μοντέρνο κυβερνήτη του 5ου τον Πλούτωνα, μολονότι από τους μη παραδοσιακούς, είναι αυτός που εμπιστεύομαι λιγότερο σαν κυβερνήτη του Σκορπιού στην ωριαία, εκτός κι αν η συμβολή του βγάζει μάτι.
Δεν με χάλασε και πολύ που τον βρήκα στον 6ο, παρ’ όλο που είναι ένας κατιόντας οίκος, γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση αφορά το ερώτημα, ως τα κέρδη από τύχη.
Αλλά ανάδρομος?
Και σε σύνοδο με το Νότιο δεσμό?
Και σε αντίθεση με τον Κρόνο?
Πάλι σε θρίλερ μου γυρνάει και το χαλάει… ή μήπως όχι?
Αν η περιοχή του 5ου έχει δύο αφεντάδες (Άρης-Πλούτωνας), ο ένας, ο αλητάκος βγαίνει εμπροσθοφυλακή στο ποδαράτο, για ιχνηλασία (ίσως και δόλωμα, γιατί είναι ευέλικτος και ξεγλιστράει), πριν τον μαγκώσει ο εχθρός (Κρόνος), σώζεται μαγικά από μια ομίχλη (τρίγωνο με Ποσειδώνα) και τότε, σκάει απ’ το μουλωχτό ο άλλος με το ιππικό απ’ τον Τοξότη, να διεκδικήσει με πάθος τα αγαθά (στον 2ο τους) και φυσικά ως πιο εξωτερικός πλανήτης, μπορεί να κατατροπώσει……
Λέω εγώ τώρα, βγάζοντας κι απ΄ την μύγα ξύγκι…
Και ποιος τα κυβερνάει τα αγαθά τους?
Ο αγαθότερος των αγαθών, ο Δίας, απ’ την πλεονεκτική θέση της έξαρσής του στον Καρκίνο.
Και ποιόν αγαπάει ο Δίας στην θέση που βρίσκεται?
Επιτέλους, κάποιος αγαπάει την Σελήνη!
Κι αυτή δεν πάει πίσω. Στο σπίτι της είναι ο πιο ευνοούμενος μουσαφίρης όταν τον φιλοξενεί. Χαρά Θεού τότε στο τσαρδί της.
Μόνο που αυτή δεν το ξέρει κι ούτε μπορεί να το δει, γιατί της κρύβεται μέσα στον 12ο.
Το μόνο που ξέρει μια τέτοια Σελήνη, είναι οι διαθέσεις και ανάγκες της κι ότι νοιώθει καλά με αυτές. Είναι και η αύρα του Δία σε σύνοδο με τον ωροσκόπο, μπορεί να μην τον βλέπει, κάπως τον ψυχανεμίζεται όμως…
Εδώ άρχισα ν’ αναθαρρώ, ψάχνοντας όμως και για πιο αποκαλυπτικές ενδείξεις, γιατί παρ’ όλο που ο Δίας, νοιάζεται για τη κυρά του, δεν την φτάνει να της δώσει μια ευεργετική όψη, οπότε τίποτα το ξεκάθαρο.
Ακόμα και η παρουσία του στον 12ο, είναι πολύ μυστηριώδης, γιατί ως γνωστόν, είναι οίκος κακοδαιμονίας.
Απ’ την άλλη όμως, ένας αγαθός πλανήτης σε αγαθή ζωδιακή θέση, μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά και μέσα από μια αφανή, παρασκηνιακή θέση…
Άλλη μια κρυφή και μυστηριώδης του παράμετρος, είναι η θέση της αντισκιάς του σε σύνοδο με τον Βόρειο Δεσμό του ωριαίου, αλλά και τον γενέθλιό μου…
Δεν βγάζει κάποιο νόημα όμως και συνέχισα να συλλέγω τις ενδείξεις αποσπασματικά, πριν αποπειραθώ να συνθέσω ένα πιθανό σενάριο.
Επόμενη καταγραφή στοιχείου, το ασύμβατο τετράγωνο της Σελήνης με τον Ήλιο. Όψη τόσο φανερή που βγάζει μάτι λόγω οικοθεσίας, δεν της έδωσα όμως βαρύτητα από την αρχή, γιατί δεν αφορούσε άμεσα το ερώτημα η σχέση του 1ου με τα οικονομικά του. Θα μ’ εξυπηρετούσε περισσότερο, αν ο Ήλιος δεχόταν όψη από τον κυβερνήτη του 5ου.
Ελλείψει άμεσων ενδείξεων όμως, ό,τι υπάρχει στον χάρτη, γίνεται πλέον ενδεικτικό.
Με κάποιο τρόπο όλα κάτι έχουν να πουν.
Τι θα μπορούσε να σημαίνει το τετράγωνο πέρα από οικονομική δυσκολία?
Μήπως αλλάζοντας η Σελήνη ζώδιο, αλλάξει η διάθεσή της κι εκτιμώντας τα κεκτημένα της (τον Ήλιο, ως κυβερνήτη του Λέοντα και των οικονομικών), να μην θέλει να τα ρισκάρει? Εξάλλου κι ο Ήλιος στον Ταύρο κτητικότητα δείχνει.
Μπα, ο Λέων είναι το φυσικό ζώδιο του τζόγου και δεν του πάει ν’ αποφύγει μια διασκέδαση λόγω οικονομικής ανασφάλειας. Σίγουρα βέβαια ο συνδυασμός προτιμάει ν’ απολαμβάνει εκ του ασφαλούς, μέσα από κάποια ένταση πάντως.
Οπότε αφήνοντας το περιττό ψείριασμα, αποφασίζω να δω το τετράγωνο ως θετική ένδειξη, γιατί όταν γίνει, θα βρίσκονται σε μικτή υποδοχή (κυριαρχίας του ενός, έξαρση του άλλου), καθώς επίσης και γιατί δεν συναλλάσσεται μεταξύ τους άλλη εξωτερική πλανητική, αρνητική επιρροή, από συλλογή ή μεταφορά φωτός.
Ο Ήλιος αποχωρίζεται από εξάγωνο με Ουρανό και η Σελήνη από εξάγωνο με Αφροδίτη. Η τελευταία μάλιστα όψη, χρωματίζει επιπλέον θετικά την κατάσταση της Σελήνης, μιας και είναι και η τελευταία επιρροή όψης που κρατάει στο υποτιθέμενο κενό πορείας της, που μόνο κενό δεν είναι…  γιατί και στο δικό της ζώδιο είναι και πιάνεται στην όψη με τον Ήλιο, αμέσως μετά την αλλαγή του ζωδίου.
Συμπερασματικά, εγώ θ’ αγαπώ τα λεφτά μου, τα λεφτά μου θ’ αγαπούν εμένα, απουσία κύριων παρεμβατικών όψεων μεταξύ μας, δύσκολο να χαθούν.
Δεν ξέφυγε της προσοχής μου η 135άρα του Ήλιου με τον Πλούτωνα, ούτε της Σελήνης η 45άρα με Κρόνο και η 150άρα με τον Ουρανό, αλλά ή όποια δυσκολία ή αναγκαστική αλλαγή μπορεί ν’ αποτελούσαν λεπτομέρειες του σκηνικού, χωρίς όμως να το καθορίσουν αποφασιστικά.
Αυτό που μου έμενε πλέον, ήταν να ανιχνεύσω την τελική έκβαση, μέσα από τον 4ο οίκο, και τέλος τον κλήρο τύχης.
Άλλο μυστήριο εδώ… τι κρύβεται στον εμπεριεχόμενο Ζυγό μέσα στον 4ο που φιλοξενεί και τον κλήρο τύχης, ή τι διαφορετικό προκύπτει με δυσκολία και καθυστέρηση?
Εγώ πάντως, δεν έκρυβα κάτι και το μόνο που έβλεπα να καθυστερεί, ήταν η προσωπική μου εκτίμηση.  Τι θα μπορούσε να κρύβεται ή να έπεται στο φινάλε?
Ακμή 4ου, στην Παρθένο, σε σύνοδο με τον Άρη μου… θέλει άραγε να μου πει κάτι και μ΄αυτό?
Κυβερνήτης 4ου, , ο Ερμής στον Ταύρο στον 11Ο οίκο, του ωριαίου, σύνοδο με τον Δία μου,… αυτό μήπως… σημαίνει άραγε κάτι?
Η Παρθένος σαν ζώδιο, υποδηλώνει ψιλομίζερη κι αγχώδη κατάσταση στην τελική, ο Ερμής σχεδόν αδιάφορος, απλά συμπαθητικούλης γιατί είναι στα όριά του σε αγαθό οίκο και σ’ εξάγωνο με ωροσκόπο. Όψεις του, ένα αποχωρίζων τετράγωνο με Ποσειδώνα στον 8ο και μια προσεγγίζουσα σύνοδος με την Αφροδίτη, που όμως δεν πραγματοποιείται, γιατί πριν την προλάβει, του ξεφεύγει στο επόμενο ζώδιο.
Τίποτα το συνταρακτικό, μ’ εξαίρεση την αγάπη του για την Σελήνη που βρίσκεται στην έξαρσή της, εφ’ όσον τουλάχιστον, δεν προδιαθέτει για κάτι αρνητικό.
Και ολοκληρώνοντας με τους συντελεστές, κυβερνήτης του εμπεριεχόμενου και κρυφού τέλους αλλά και του κλήρου τύχης, η Αφροδίτη στον Ταύρο, στον 11ο οίκο, σε τρίγωνο με την ακμή του  4ου  , κοιτάζει την Σελήνη  που απομακρύνεται με τις ευλογίες της και πάει καταπάνω στο τετράγωνο του Ουρανού που βρίσκεται στον 8ο οίκο, επαναφέροντας το στοιχείο του σασπένς και του θρίλερ.
Κι έτσι απρόσμενα κλείνει η αυλαία, κι έρχεται η ώρα της σύνθεσης και της τελικής κρίσης.
Ζυγίζοντας όλα τα δεδομένα, έτεινα στο θετικό αποτέλεσμα, μιας και στον χάρτη, υπήρχε διάχυτη μια αναμφισβήτητη λατρεία για τη Σελήνη, άμεση ή έμμεση.
Κάποια πράγματα βέβαια δεν έδεναν καλά, όπως για παράδειγμα η τελευταία όψη του Ουρανού που δίνει ένα αιφνιδιαστικό και παράδοξο τέλος…
Άντε ντε, τι γίνεται, με ρώταγε ο άντρας μου ανυπόμονα. Τι κάθεσαι και σπας το κεφάλι σου, το πολύ-πολύ να τα χάσουμε. Δεν θα κρατάμε πολλά λεφτά για να μην μπούμε στον πειρασμό, θα το διασκεδάσουμε όσο κρατήσει και θα φύγουμε.
Τι πεζός Θεέ μου…τς, τς, τς
Αμ δε, ν’ αφήσω τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη? Δεν σέβεσαι την ψωνάρα μου? Το απολαμβάνω, σπαζοκεφαλιάζοντας με αστρολογικούς γρίφους. Τώρα που δεν έχω και το άγχος να δώσω γρήγορη απάντηση που κάποιος χρεώνεται στα 90, θα το ξεπετάξω? Άσε που μπορώ ν’ αφήσω τη φαντασία μου να καλπάσει χωρίς να σκεφτώ τη ξεφτίλα, αν τη μοιραστώ και παρασύρω κι άλλον και τον πάρω στο λαιμό μου.
Πρέπει να επινοήσω ένα πιθανό σενάριο και το καλό είναι, ότι δεν θα με φάει η αγωνία για πολύ, μέχρι το βράδυ θα έχω επαλήθευση ή διάψευση.
Λοιπόν, άκου προσεκτικά, του λέω κάποια στιγμή και μην τα ξεχάσεις, ακόμα κι αν τα ξεχάσω εγώ – σε καμία περίπτωση,… αλλά λέμε τώρα - .
«Θα τραβήξει μακριά η βαλίτσα, θα μπούμε σήμερα και όταν βγούμε,  θα έχει αλλάξει η μέρα, για να μη σου πω ότι εμείς θα το κλείσουμε το καζίνο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα καθόμαστε γιατί θα κερδίζουμε, αλλά θα πωρωθούμε, με  πείσμα για να βγάλουμε τα σπασμένα.
Ετοιμάσου για μεγάλο θρίλερ, να το απολαύσουμε χωρίς να κοψοχολιάσουμε και βασικά το λέω σε σένα για να τ’ ακούσω εγώ.
Η τύχη θ’ ακολουθεί επικίνδυνα κανάλια που κόβουν την ανάσα, κάτι σαν το τρενάκι του τρόμου, ένα πράμα.
Κι εκεί που θα φτάνει το τέλος μας, κάτι θα γίνει…
Εκεί που θα είμαστε έτοιμοι ν’ αποδεχθούμε την ήττα, κάτι, ή  κάποιος από το πουθενά, ίσως κάποιος από το τραπέζι που θα παίζουμε, με κάποιο πολύ απρόβλεπτο και μυστήριο τρόπο όμως, θα το αποτρέψει ίσως ακούσια, ίσως κατά λάθος, δεν ξέρω… πάντως από κει και μετά, υπάρχει κάτι σαν ανατροπή, μια φιλική ατμόσφαιρα υποστηρικτική, και θα βγούμε εντέλει κερδισμένοι, παρ’ όλο που θα κλείσει το σκηνικό πολύ αιφνιδιαστικά και πάνω που θα γλυκαθούμε.»
Είχε πάψει από καιρό να χλευάζει την Αστρολογία, αλλά δεν έχανε ποτέ μια καλή ευκαιρία να με πειράζει κοροϊδευτικά.
«Έγινε βρε Νοστράδαμε, πάμε κι αν βγεις αληθινή, μέχρι και γιό, θα σου σκαρώσω μετά…»

(Το ‘πε και το ‘κανε ο άτιμος.)

Αφήνοντας πίσω μας το πολυτάραχο σκηνικό, καθισμένοι στο τελευταίο τελεφερίκ της Πάρνηθας, ανάμεσα στους υπόλοιπους παίκτες που προσμετρούσαν κέρδη κι απώλειες, συγκρατιόμασταν να μην ξεφωνήσουμε απ΄ την έξαψη των όσων ζήσαμε.
Το θρίλερ ήταν καλύτερο κι από ταινία τρόμου. Αίματα μπορεί να μην είχε, αλλά σαν ψυχολογικό θρίλερ, θα κέρδιζε πολυαστρία.
Η βαλίτσα πήγε πραγματικά μακριά και χρονικά και οικονομικά…
Κάποια στιγμή αρχίσαμε και τις τραβηχτικές με κάρτες, από τα ΑΤΜ του καζίνο, μέχρι που πλέον εξαντλήθηκαν τα όρια ανάληψης, κάτι που έκανε την αιγοκερίστικη  φύση μου, να ωχριά για το κατάντημα..
Με την αδρεναλίνη στα κόκκινα, την λογική σε ασανσέρ και σ’ ανελέητο ανεβοκατέβασμα μεταξύ υπογείου και ρετιρέ, χρεωμένη με το δίλημμα του τί ν’ αποφασίσει, αδυνατώντας να το καταφέρει, αφέθηκε ν’ ατενίζει τις τελευταίες μου μάρκες, στο τελευταίο μου ποντάρισμα που ήταν και διπλό (ξέρετε, αυτό το σπλιτ), πάνω στο ένα, από τα δύο τελευταία τραπέζια που είχαν απομείνει ανοιχτά γύρω μας.

«Ορίστε?» Απάντησα στην ντίλερ που με ρώταγε ανυπόμονα για δεύτερη φορά, βγάζοντάς με από την αποχαύνωση που βρισκόμουν εκείνη την ύστατη στιγμή.
«Το πίσω πάει?» Εκνευρισμένη πια, ρωτάει για τρίτη φορά.
«Δεν καταλαβαίνω τι με ρωτάτε», αποκρίθηκα σαστισμένη.
«Πάει-πάει». Ακούω τον άντρα μου, που στεκόταν από ώρα όρθιος από πίσω μου παρακολουθώντας κι έτοιμος για να φύγουμε, να της απαντάει αποφασιστικά και σκύβοντας από πάνω μου, συμπληρώνει στο κουτάκι μου, ένα πίσω από το δικό μου ποντάρισμα, που στεκόταν μονό κι ορφανεμένο, με τις τελευταίες του μάρκες που ΄χε φυλάξει για την επιστροφή…
Με γουρλωμένα τα μάτια γυρνάω και τον κοιτάζω απορημένη, την ώρα που ξανατρύπωνε  δίπλα μου. Τι ήταν αυτό?
Δεν χρειάστηκε όμως να τον ρωτήσω.
«Καλά-καλά, κοιμήσου εσύ λίγο ακόμα…» μου λέει, «μη ρωτάς τίποτα και θα σου πω μετά».
Με το «τί…τι», που πρόλαβα να ψελλίσω, η ντίλερ ήταν ξανά μπροστά μου, περιμένοντας να της δώσω σήμα για φύλλο.
Δεν θυμάμαι πώς ή πού σταμάτησα,  από εκείνη τη στιγμή πάντως έγινε η μεγάλη ανατροπή.
Ο Μαύρος Τζακ εδέησε επιτέλους να γενναιοδωρίσει, χαρίζοντάς μας εκ νέου απλόχερες εκτινάξεις αδρεναλίνης τόσης που δεν αποτολμήσαμε έκτοτε ν’ αποζητήσουμε ξανά.
Μέσα σ΄ ένα δεκάλεπτο που μεσολάβησε μέχρι να κλείσει το τραπέζι, κάναμε το πιο σκληρό τζογαδόρικο παιχνίδι, που μόνο ο Γκαστόνε θα επιχειρούσε.
Όχι μόνο ξαναπήραμε τα χαμένα, αλλά φεύγαμε και με κέρδος. Καθώς πηγαίναμε να εξαργυρώσουμε τις μάρκες που δεν χώραγαν στα χέρια μας να τις μεταφέρουμε, αντιλαμβάνομαι το άντρα μου να οργώνει με τη ματιά το καζίνο γύρω του.
«Τι ΄ναι καλέ?» Τον πείραξα.
«Ανησυχείς μήπως μας παρακολουθούν και μας στήσουν καρτέρι για ληστεία? Δεν θ’ αντέξω άλλο σασπένς… Τι ψάχνεις γύρω σου?
«Το σωτήρα μας, να του δώσουμε κάτι από τα κέρδη». Μου απάντησε και μέχρι που μπήκαμε στο τελεφερίκ, ακόμα τον έψαχνε επί ματαίω…
Κι έτσι, μου εξήγησε, πως το χέρι που πέρναγε από πάνω μου και ποντάριζε πίσω από το φύλλο μου (γιατί εγώ ούτε που τον έβλεπα απ΄ τον συνωστισμό), ανήκε σε κάποιον παίχτη που όρθιος, έπαιζε ταυτόχρονα και στα δύο τραπέζια.
Κάποια στιγμή κι αφού είχαμε ρημαχτεί απ΄ τη γκίνια στο δικό μας τραπέζι, κλείσαμε ένα γύρω με ισοπαλία, κέρδισε αυτός στο διπλανό και παρέμεινε εκεί, ξεχνώντας το στοίχημά του, που παρέμενε στο κουτάκι μου.
Τότε ήταν, που ο άντρας μου είχε την αναλαμπή να πεταχτεί αιφνιδιάζοντας όχι μόνο εμένα αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό κι απάντησε στην ντίλερ, «Πάει-πάει», αρπάζοντας την ευκαιρία καθοριστικά.
Ουααάου…απίστευτη μαγεία!!!
Αυτή ήταν και η πιο συναρπαστική στιγμή της βραδιάς, όπου η αδρεναλίνη παραχώρησε τη θέση της στις ενδορφίνες.
Η στιγμή της λύσης του μυστηρίου, όταν  περνάς από το πιθανό, στο ολοκληρωμένο, πραγματικό σενάριο, με τα σύμβολα να ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια σου.
Η στιγμή της αποκάλυψης, είναι η κορύφωση, ο οργασμός.
Η στιγμή που περιμένει ο κάθε εραστής της Αστρολογίας, στην αναζήτηση της υπέρτατης επικοινωνίας, δεν χορταίνει να την αποζητά και … κάποτε εκστασιάζεται μ’ ένα χάρτη, όπου η διάχυτη λατρεία για την Σελήνη, δεν προμηνύει μόνο την απάντηση της αστρολόγου, για ένα ποταπό τραπέζι τζόγου, αλλά και την απάντηση στην φύση της γυναίκας, με το δώρο της μητρότητας.